Ruodlieb 194–210
The Ruodlieb is an eleventh-century Latin epic, likely composed at the monastery of Tegernsee, recounting the adventures of a knight in the service of a generous king.
Tier 1
I. Rēx Lūdum Petit
rēx tabulam petīvit. rēx sellam pōnī iussit. tum rēx mē sedēre iussit. rēx mēcum lūdere volēbat.
ego lūdere nōluī. dīxī: "ego miser sum. nōn dēbeō cum rēge lūdere!"
sed rēx mē spectāvit. ego nōn potuī recūsāre. tandem dīxī: "bene, lūdāmus." ego volēbam ab eō vincī. dīxī: "sī rēx mē vincit, nihil malī est. sed timeō, domine. sī fortūna mē iuvat et ego vincō, tū īrātus eris."
II. Lūdus
rēx rīsit et dīxit: "nōlī timēre, cāre! sī numquam vincō, nōn īrātus erō. sed volō tē bene lūdere mēcum. volō novōs modōs lūdendī discere."
statim rēx et ego lūsimus. ego ter vīcī! multī prīncipēs rēgis hoc vīdērunt et valdē mīrātī sunt.
Tier 2
rēx tabulam petīvit et sellam sibi pōnī iussit. mē quoque contrā sē sedēre iussit, ut sēcum lūderet. ego autem nimis recūsāvī et dīxī: "terribile est hominī miserō cum rēge lūdere."
sed dum rēx mē vīdit nōn audēre recūsāre, tandem concessī, cupiēns ab eō superārī. "sī rēx mē vincit," dīxī, "quid malī est? sed timeō, domine, quod mox īrāscēris in mē, sī fortūna mē iuvat et ego vincō."
rēx, subridēns et velut iocāns, dīxit: "nōn opus est, cāre, ut dē hāc rē timeās: etiam sī numquam vincam, nōn īrātior fīam. sed volō ut quam dīligenter lūdās mēcum, nam volō novōs modōs lūdendī discere."
statim rēx et ego ambō dīligenter lūsimus, et, grātiā eius, ter vīcī. multī prīncipēs eius hoc valdē mīrābantur.
Tier 3
rēx, tabulam pōscēns, iubet sellam sibi oppōnī et iubet mē contrā sē in fulchrō residēre, ut sēcum lūdam. quod ego nimium renuēbam, dīcēns: "terribile [est] miserum conlūdere [cum] rēge."
et dum [rēx] mē vīdit sibi nōn audēre renītī, lūdere laudāvī, cupiēns ab eō superārī. "miserum mē vincī dē rēge," dīcēns, "quid obest? sed timeō, domine, quod mox īrāscēris in mē, sī fortūna iuvet [et] mihi Victōria cōnstet."
rēx, subridendō atque velut iocandō, dīxit: "nōn opus est, cāre, [ut] quid super hāc rē vereāre: sī numquam vincam, haut ego commōcior fīam; sed volō [ut] quam districtē noscās lūdās cum mē, nam volō discere quōs ignōtōs tractūs faciēs."
statim rēx et ego ambō studiōsē trāximus, et, sibi grātia sit, victōria mihi ter cessit, multīs prīncipibus eius id nimis mīrantibus.
Tier 4 - Carmen Ipsum
- Rēx pōscēns tabulam iubet oppōnī sibi sellam
- et mē contrā sē iubet in fulchrō residēre,
- ut sēcum lūdam, quod ego nimium renuēbam,
- dīcēns "Terribile miserum conlūdere rēge";
- et dum mē vīdit sibi nōn audēre renītī,
- lūdere laudāvī, cupiēns ab eō superārī,
- "Vincī dē rēge" dīcēns "quid obest miserum mē?
- Sed timeō, domine, quod mox īrāscēris in mē,
- sī fortūna iuvet, mihi quod Victōria cōnstet."
- Rēx subridendō dīxit velut atque iocandō:
- "Nōn opus est, cāre, super hāc rē quid vereāre:
- sī numquam vincam, commōcior haut ego fīam;
- sed, quam districtē noscās lūdās volō cum mē,
- nam quōs ignōtōs faciēs volō discere tractūs."
- Statim rēx et ego studiōsē trāximus ambō,
- et, sibi grātia sit, mihi ter Victōria cessit,
- multīs prīncipibus nimis id mīrantibus eius.
