Marcus Valerius Martialis, Epigrammata 11.56

Martial mocks the Stoic Chaeremon, who boasts of despising life and praising death, pointing out that his bravery amounts to nothing more than poverty — a broken pitcher, a cold hearth, a flea-ridden mat — and that if he were given soft cushions, fine wine, and a beautiful boy to serve him, he would suddenly wish to live as long as Nestor, concluding that it is easy to scorn life when miserable but truly brave to endure misery.

 

Tier 1

Vis me mirare et suspicere animum tuum quia tu nimium laudas mortem, Chaeremon Stoice?

Urceus (pitcher) fracta ansa (handle) facit hanc virtutem tibi, et tristis focus qui ignem nullam habet, et teges (mat) et cimex (bed bug) et lectus nudi brevis lecti, et eadem toga brevis nocteque dieque.

O quam magnus vir es, tu qui potes esse sine faece (lutum potionis) rudentis aceti (red vinegar) et stipula (straw) et nigro pane!

Agedum (go ahead) tua culcita (cushion) maior fiat Leuconicis lanis et purpurea lana constringat tuos toros, et puer dormiat modo tecum, puer qui torserat amicos tuos roseo ore eius, dum is Caecubum vinum miscet:

O quam tu cupies vivere ter numeros annorum Nestoris et voles (vis in futuro) uti omnibus diebus! Facile est odisse vitam in temporibus malis, sed ille est fortiter qui potest esse miser.

Written by Robert Amstutz