Marcus Valerius Martialis, Epigrammata 6.64.16-32

Martial sarcastically dismisses the critic's supposed intelligence, comparing him to offal carried through the streets by a butcher, warns that any mark his own anger leaves on the critic will be indelible even by the skilled Cinnamus, and closes with a vivid warning not to provoke a bear that, however gentle, will turn fierce when roused by pain and just anger.

 

Tier 1

Sed fortasse plus mentis tibi est, fortasse Minerva limante (polishing) est cor acrius tibi et tenues Athenae finxerunt pectus tuum.

Sim mortuus, si illud animal non altius multo sapit quam tu, animal quod crudelis lanius (vir qui animal mortuum in carnem secat) portat per omnes trivias cum visceris apertis et cum pede magno et rubro pulmone, animal nasis timendum.

Tu etiam audes scribere versus parvos contra me, versus quos nemo noverit, et perdere miseras chartas.

Sed si ardor bilis meae fecerit (ali)quam notam tibi, nota vivet et haerebit et legetur in omnibus terris, nec Cinnamus docta arte delebit stigmata.

Sed miserere tui, et nolle tangere nasum vivi ursi, nasum qui flamam spirat, nec mortuus sis rabido ore.

Licet is sit pacidus lambat et digitos et manos, si dolor et bilis eum coegerint, si iusta ira eum coegerit, ursus ferox erit: tu fatiges dentes tuos in vacua pelle et tu quaeras tacitam carnem, quam tu possis mandere.

Written by Robert Amstutz