ergo, quamquam saxa pereunt annis, cum dens aratri saxa iterum et iterum pulsant, carmina non mortui erint.

reges et triumphi regum abeant et carmina in loco eorum stent, et ripa fluvii, nomine Tagi, qui aurum fert, abeat et in loco eius carmen stet.

populus admiretur res communales; capillis aureis Apollo ministret mihi pocula plena aquae ex Castalia, prope montem Parnassum,

et capilli mei gerent myrtum quae frigora timet et ego saepe legar anxio amante!

Livor (Envy) consumit vivos, post mortem Livor tacet, cum sua fama protegit quemque virum.

ergo etiam cum ego mortuus erit, vivam et magna pars mei remanebit.

ergo, cum silices depereant aevo cum dens patientis aratri, carmina carent morte.

reges triumphique regum cedant carminibus, et ripa benigna auriferi Tagi cedat!

vulgus miretur vilia; flavus Apollo ministret mihi pocula plena Castalia aqua,

sustineamque coma myrtum metuentem frigora, atque legar multus a sollicito amante!

Livor pascitur in vivis; post fata quiescit, cum suus honos tuetur quemque ex merito.

ergo etiam cum supremus ignis adederit, vivam, multaque pars superstes mei erit.