Titus Livius, Ab Urbe Condita 3.44.1-4

Livy introduces another outrage in the city born of lust, no less dreadful in its outcome than the rape and murder of Lucretia that had driven out the Tarquins, as the same lust that ended the kings would now end the decemvirs; Appius Claudius is seized with desire for Verginia, the virtuous daughter of the soldier Lucius Verginius and betrothed of the spirited tribune Lucius Icilius, and when bribery and promises fail to win her he turns to cruel and arrogant force.

 

Tier 1

Secundum nefas sequitur in urbe. Venerat ab libidine quae non fuit minus foeda quam id quod expulerat Tarquinios urbe regnoque. Fuit similis stupro et caedi (to the rape and murder) Lucretiae.

Similis illi crimini fuit quia idem crimen regum non solum fuit finis decemviris sed etiam libido eadem causa imperii amittendi esset.

Appius Claudius voluit stuprare virginem plebeiam, Verginia nomine. Pater virginis erat vir exempli recti et domi et militiae, Lucius Verginius. Pater ducebat milites in Algido.

Uxor Verginii fuerat docta in eodem modo et liberi quoque docti erant in eodem modo. Itaque Verginia fuit proba atque honesta virginis. Verginius desponderat filiam suam Lucio Icilio Tribunicio. Lucius fuit vir acer et virtus eius experta fuit pro causa plebis.

Appius, insanus amore, temptavit attrahere hanc virginem formosam pretio et spe. Postquam Appius animadvertit eam defensam pudore, animum suum convertit ad crudelem et arrogantiam vim.

Written by Robert Amstutz