Titus Livius, Ab Urbe Condita 1.59.9-11

Brutus adds to his speech the arrogance of Tarquinius himself, the misery of the people forced to labor in ditches and sewers, the degradation of Romans from warriors to workmen, the outrageous murder of king Servius Tullius and his daughter driving her chariot over her father's body, and calls on the gods as avengers, until the inflamed crowd is moved to strip the king of his power and send Lucius Tarquinius with his wife and children into exile.

 

Tier 1

Brutus addidit superbia ipsius regis, et labores et miseriae plebis quae erant in fossis et cloacis quia iis exhaurire necesse erant;

Et Brutus dixit Romanos homines esse victores omnium populorum circa, et nunc Romanos factos esse opifices et lapicidas (workers and stonemasons) pro bellatoribus.

Brutus mortem Servi Tulli regis memoravit. Brutus quoque filiam Servii quae currum super corpus patris sui egit, memoravit. Et Brutus deos invocavit ut di ultores (avengers) patris sint.

Brutus memoravit res quae praesens indignitas memorat, sed difficilis est relatu scriptoribus. His atrocibus aliisque memoratis, credo, iratam multitudinem incitavit.

Brutus multitudinem incitavit ut multitudo imperium regi removeret, et iuberet Lucium Tarquinium cum coniuge et liberis esse exsules (exiles).

Written by Robert Amstutz