Titus Livius, Ab Urbe Condita 1.58.10-12
Lucretia tells the men to see to what punishment is owed, declaring that though she absolves herself of guilt she does not free herself from penalty, and that no unchaste woman will ever live using her as an example, before plunging a knife she had hidden beneath her garment into her heart and falling dying upon the wound as her husband and father cry out.
Tier 1
"Vos," inquit Lucretia, "videbitis quid debeatur Tarquinio: etsi ego me absolvo crimine, non libero me poena; postea nulla impudica femina vivet exemplo Lucretiae."
Lucretia se occidit cultro, quem sub veste occultatum habebat, lapsaque moribunda in vulnus cecidit. Vir paterque clamant.
Tier 2
"Vos," inquit "videritis quid debeatur illi: etsi ego me absolvo peccato, non libero supplicio; deinde nec ulla impudica vivet exemplo Lucretiae."
Defigit eum cultrum, quem sub veste abditum habebat, in corde, prolapsaque moribunda in volnus cecidit. Vir paterque conclamat.
Segmented Reader
"Vos" inquit "videritis
quid illi debeatur:
ego me etsi peccato absolvo,
supplicio non libero;
nec ulla deinde impudica Lucretiae exemplo vivet."
Cultrum,
quem sub veste abditum habebat,
eum in corde defigit,
prolapsaque in volnus moribunda cecidit.
Conclamat vir paterque.
Liber Ipse
"Vos" inquit "videritis quid illi debeatur: ego me etsi peccato absolvo, supplicio non libero; nec ulla deinde impudica Lucretiae exemplo vivet." Cultrum, quem sub veste abditum habebat, eum in corde defigit, prolapsaque in volnus moribunda cecidit. Conclamat vir paterque.
Written by Robert Amstutz