cum Porsenna Romanos in prima pugna non vicerit, is consilium suum vertit ab oppugnando urbe ad capiendam urbem per longum tempus.

Porsenna milites in colle Ianiculo posuit, et posuit castra in plano ad Tiberim, navibus importatis ab omni loco et ad custodiam ut nullum cibum ad Romam vehi sineret, et ut milites trans flumen mitteret ad res capiendas cum occasio esset;

et brevi tempore Porsenna omnem campum Romanum tam periculosum fecit ut Romani non solum cetera ex campis sed omnes oves et boves quoque in urbem ferrent,

neque quisquam auderet oves bovesque movere extra portas.

hoc concessum solum licebat Etruscis, (id est Romani campis consilio discedebant) non quod Romani timebant sed quod Romani consilium habebant.

namque consul Valerius fuit cupidus impetus magni contra numerum magnum Etruscorum. Valerius Etruscos impetum non expectantes oppugnare voluit, itaque Valerius non curavit punire impetus parvos Etruscorum.

itaque Valerius iussit populum suum agere multas oves bovesque ex porta Esquilina, quia porta Esquilina procul ab hoste fuit, et quia Valerius voluit praedatores trahere.

Valerius putavit hostes scituros id quod servi ad Etruscos transfugerunt.

Porsenna, repulsus primo conatu, consiliis versis ab oppugnanda urbe ad obsidendam, praesidio locato in Ianiculo, (Porsenna) ipse castra posuit in plano ripisque Tiberis,

navibus undique accitis et ad custodiam ne quid frumenti Romam subvehi sineret, et ut milites trans flumen traiceret praedatum per occasiones aliis atque aliis locis;

brevique omnem agrum Romanum adeo infestum reddidit ut non solum cetera ex agris sed omne pecus quoque in urbem compelleretur,

neque quisquam auderet propellere extra portas.

hoc tantum concessum licentiae Etruscis non metu magis quam consilio.

namque consul Valerius, intentus in occasionem adoriundi multos simul et improviso, se gravem vindicem ad maiora servabat, neglegens ultor in parvis rebus.

itaque edicit suis postero die expellerent frequentes pecus porta Esquilina quae aversissima ab hoste erat ut eliceret praedatores,

ratus hostes scituros id quod servitia infida in obsidione et fame transfugerent.

Porsenna

primo conatu repulsus,

consiliis

ab oppugnanda urbe ad obsidendam

versis,

praesidio in Ianiculo locato,

ipse in plano ripisque Tiberis

castra posuit,

navibus undique accitis

et ad custodiam

ne quid Romam frumenti subvehi sineret,

et ut praedatum milites trans flumen

per occasiones

aliis atque aliis locis traiceret;

brevique

adeo infestum

omnem Romanum agrum reddidit

ut non cetera solum ex agris

sed pecus quoque omne

in urbem compelleretur,

neque quisquam extra portas propellere auderet.

Hoc tantum licentiae Etruscis

non metu magis quam consilio

concessum.

Namque Valerius consul

intentus in occasionem

multos simul

et effusos improviso adoriundi,

in parvis rebus neglegens ultor,

gravem se ad maiora vindicem servabat.

Itaque ut eliceret praedatores,

edicit suis

postero die

frequentes porta Esquilina,

quae aversissima ab hoste erat,

expellerent pecus,

scituros id hostes ratus,

quod in obsidione et fame

servitia infida transfugerent.

Porsenna primo conatu repulsus, consiliis ab oppugnanda urbe ad obsidendam versis, praesidio in Ianiculo locato, ipse in plano ripisque Tiberis castra posuit, navibus undique accitis et ad custodiam ne quid Romam frumenti subvehi sineret, et ut praedatum milites trans flumen per occasiones aliis atque aliis locis traiceret; brevique adeo infestum omnem Romanum agrum reddidit ut non cetera solum ex agris sed pecus quoque omne in urbem compelleretur, neque quisquam extra portas propellere auderet. Hoc tantum licentiae Etruscis non metu magis quam consilio concessum. Namque Valerius consul intentus in occasionem multos simul et effusos improviso adoriundi, in parvis rebus neglegens ultor, gravem se ad maiora vindicem servabat. Itaque ut eliceret praedatores, edicit suis postero die frequentes porta Esquilina, quae aversissima ab hoste erat, expellerent pecus, scituros id hostes ratus, quod in obsidione et fame servitia infida transfugerent.