Marcus Tullius Cicero, Pro Caelio [10]
"Pro Caelio" is a speech delivered by Cicero in 56 BC, in defense of Marcus Caelius Rufus on the charge of causing public disturbance and criminal activities. The first 9 sections of the speech consist of an introduction, in which Cicero sets the stage for the trial, establishes his credibility as a speaker, and presents his defense strategy. He also outlines the background of the case and the charges against Caelius, and he refutes the prosecution's arguments. He also presents his own arguments in support of Caelius, emphasizing his innocence and pointing out the weaknesses in the prosecution's case. The first nine parts of the Pro Caelio largely lay out that Cicero feels confident he will win this trial, without actually mentioning what Caelius is charged with. Part 10 deals with the charge to Caelius' character that he was a follower of Catiline.
Tier 1
tu accusas Caelium familiaritatem Catilinae, Caelius debet abesse procul ab ista suspicione
scitis Catilinam petivisse esse consulem eodem anno mecum dum Caelius adulescens erat.
si Caelius accessit ad Catilinam aut a me discessit tum Caelius debet vocari nimis familiaris Catilinae - etiam si multi boni adulescentes sequebantur Catilinam, illum malum et improbum hominem.
sed certe scimus et vidimus Caelium esse in amicis Catilinae. quis dicit eum non fuisse?
sed ego defendo illud tempus Caelii vitae quod infirmum naturaliter est, tempus quod potestatem resistere libidinem aliorum non habuit.
cum ego consul eram, Caelius semper mecum fuit neque familiaris Catilina erat et eodem tempore Catilina erat praetor in Africa.
post unum annum Catilina dixit causam de pecuniis quas Catilina repetivit.
Caelius semper mecum erat neque umquam advocatus Catilinae erat.
proximus fuit annus quo ego consulatum petivi; eodem tempore Catilina quoque consulatum petebat.
in illo anno Caelius numquam ad illum accessit, numquam a me recessit.
Tier 2
nam id quod obiectum est Caelio, familiaritas Catilinae, (Caelius) debet abhorrere longe ab ista suspicione.
Catilinam enim scitis petisse consulatum mecum hoc (Caelio) adulescente.
ad quem, si (Caelius) accessit aut si umquam a me discessit tum Caelius existimetur nimium familiaris Catilinae fuisse - quamquam multi boni adulescentes studuerunt illi homini nequam atque improbo.
at enim scimus et vidimus hunc esse postea etiam in amicis illius. quis negat?
sed ego (defendo) illud tempus aetatis quod ipsum infirmum sua sponte, id autem infestum est libidine aliorum, hoc loco defendo.
(Caelius) fuit adsiduus mecum praetore me; non noverat Catilinam; tum ille (Catilina) praetor Africam obtinebat.
tum annus secutus est, Catilina dixit causam de pecuniis repetundis.
hic erat mecum; ne advocatus quidem umquam venit illi.
deinceps fuit annus quo ego consulatum petivi; Catilina petebat (consulatum) mecum.
numquam ad illum accessit, numquam recessit a me.
Segmented Reader
nam quod Catilinae familiaritas obiecta Caelio est,
longe ab ista suspicione abhorrere debet.
hoc enim adulescente scitis
consulatum mecum petisse Catilinam.
ad quem
si accessit aut si a me discessit umquam
— quamquam multi boni adulescentes
illi homini nequam atque improbo studuerunt —
tum existimetur Caelius
Catilinae nimium familiaris fuisse.
at enim postea scimus
et vidimus esse hunc
in illius etiam amicis.
quis negat?
sed ego illud tempus aetatis
quod ipsum sua sponte infirmum,
aliorum autem libidine infestum est,
id hoc loco defendo.
fuit adsiduus mecum
praetore me;
non noverat Catilinam;
Africam tum praetor ille obtinebat.
secutus est tum annus,
causam
de pecuniis repetundis
Catilina dixit.
mecum erat hic;
illi ne advocatus quidem venit umquam.
deinceps fuit annus
quo ego consulatum petivi;
petebat Catilina mecum.
numquam ad illum accessit,
a me numquam recessit.
Tier 3 - Liber Ipse
nam quod Catilinae familiaritas obiecta Caelio est, longe ab ista suspicione abhorrere debet. hoc enim adulescente scitis consulatum mecum petisse Catilinam. ad quem si accessit aut si a me discessit umquam — quamquam multi boni adulescentes illi homini nequam atque improbo studuerunt — tum existimetur Caelius Catilinae nimium familiaris fuisse. at enim postea scimus et vidimus esse hunc in illius etiam amicis. quis negat? sed ego illud tempus aetatis quod ipsum sua sponte infirmum, aliorum autem libidine infestum est, id hoc loco defendo. fuit adsiduus mecum praetore me; non noverat Catilinam; Africam tum praetor ille obtinebat. secutus est tum annus, causam de pecuniis repetundis Catilina dixit. mecum erat hic; illi ne advocatus quidem venit umquam. deinceps fuit annus quo ego consulatum petivi; petebat Catilina mecum. numquam ad illum accessit, a me numquam recessit.
Written by Robert Amstutz