Gaius Valerius Catullus, Carmen 63.39-49
When the sun rises and the frenzy fades, Attis wakes with a clear mind and suddenly comprehends what she has done — and gazes out at the vast sea that separates her from her homeland, weeping. Sleep is received by the goddess Pasithea.
Tier 1
sed cum sol lucet et dies venit, et caelum et terra et mare illustrantur
umbrae noctis abeunt,
deinde somnus abivit et Attis excitata est;
dea Pasithea recepit somnum in sinu suo.
ita Attis ipsa, nunc sine mente insana, recoluit facta sua,
mente clara Attis vidit se esse sine pene et ubi esset,
mente furiata rursus Attis ad mare revenit.
videns maria vasta lacrimatibus oculis,
Attis, triste voce, ita patriam miseriter allocuta est.
Tier 2
sed ubi sol radiantibus oculis oris aurei lustravit aethera album, sola dura, mare ferum,
pepulitque umbras noctis vegetis sonipedibus,
ibi somnus fugiens citus abiit excitam Attin;
dea Pasithea recepit eum trepidante sinu.
ita rapida de quiete molli sine rabie simul Attis ipsa recoluit facta sua pectore,
liquidaque mente vidit sine quibus et ubi foret,
animo aestuante rursus tetulit reditum ad vada.
ibi visens maria vasta lacrimantibus oculis,
ita miseriter allocuta est patriam maesta voce.
Tier 3 - Carmen Ipsum
- sed ubi oris aurei Sol radiantibus oculis
- lustravit aethera album, sola dura, mare ferum,
- pepulitque noctis umbras vegetis sonipedibus,
- ibi Somnus excitam Attin fugiens citus abiit;
- trepidante eum recepit dea Pasithea sinu.
- ita de quiete molli rapida sine rabie
- simul ipsa pectore Attis sua facta recoluit,
- liquidaque mente vidit sine quis ubique foret,
- animo aestuante rusum reditum ad vada tetulit.
- ibi maria vasta visens lacrimantibus oculis,
- patriam allocuta maestast ita voce miseriter.
Written by Robert Amstutz