intereā Neptūnus sēnsit esse magnam tempestātem in marī. erat iratissimus. Neptūnus spectat mare, tollit placidum caput ex undā. videt classem Aenēae, quae disiecta est in tōtō marī. quoque videt nāvēs quae oppressae sunt flūctibus.

Neptūnus intellexit quid accideret -- erat ob dolum et īram Iūnōnis sorōris. vocat Eurum Zephyrumque ad sē et dīxit haec verba: “nōnne scitis tuum locum? vōs nōn habētis meum mandatum ūtī tempestātibus. necesse est mihi placāre flūctūs.

“mox dabitis poenās mihi. fugite et dīcite haec verba vestrō rēgī: Aeolus nōn habet imperium pelāgī tridentemque. datum est mihi. ille tenet immānia saxa, vestrās domōs. Aeolus debet sē iacere in illā aulā et regere in clausō carcere ventōrum.”

intereā Neptūnus sēnsit pontum miscērī magnō murmure, hiemem ēmissam esse, et stāgna aqua refūsa esse īmīs vadīs. erat commōtus graviter, et, prōspiciēns altō, extulit placidum caput summā undā. videt classem Aenēae disiectam tōtō aequore, videt Trōas oppressōs flūctibus et caelī ruīnā.

nec dolī et īrae Iūnōnis latuērunt frātrem. vocat Eurum Zephyrumque ad sē, dehinc tālia fātur: “tantane fīdūcia vestrī generis tenuit vōs? ventī, sine meō nūmine, audētis miscēre iam caelum terramque et tollere tantās mōlēs? quōs ego -- sed praestat compōnere mōtōs flūctūs.

“post luētis commissa mihi nōn similī poenā. mātūrāte fugam et dīcite haec vestrō rēgī: nōn illī imperium pelāgī saevumque tridentem datum est, sed mihi, sorte. ille (Aeolus) tenet immānia saxa, vestrās domōs, Eure; Aeolus iactet sē in illā aulā et rēgnet clausō carcere ventōrum.”