Ōmina et Sīgna Deōrum
Rōmānī crēdēbant deōs per sīgna voluntātem suam hominibus ostendere. haec sīgna "ōmina" appellābantur. Rōmānī ōmina semper dīligenter spectābant, quod voluntātem deōrum cognōscere volēbant.
ūnum genus ōminum ex avibus veniēbat. sacerdōtēs quī avēs spectābant "augurēs" appellābantur. augur caelum aspiciēbat et avēs observābat. sī avēs ā parte dextrā volābant, hoc sīgnum bonum erat. sī autem avēs ā parte sinistrā volābant, sīgnum malum erat. Rōmānī crēdēbant Iovem ipsum avēs tamquam nūntiōs mittere.
aliud genus ōminum ē sacrificiīs veniēbat. sacerdōtēs quī "haruspicēs" appellābantur animālia occīsa inspiciēbant. sī interiōra animālis bona erant, deī rēbus favēbant. sī autem aliquid in interiōribus malum erat, perīculum aderat.
Rōmānī haec ōmina ante rēs māgnās semper petēbant. antequam senātus conveniēbat, antequam exercitus in proelium prōcēdēbat, antequam magistrātūs novī creābantur, augurēs sīgna deōrum petēbant. sī ōmina mala erant, Rōmānī rem differēbant. nēmō enim contrā voluntātem deōrum agere audēbat.