post clādem ad īnsulās Liparās, Rōmānī novum cōnsilium cēpērunt. mīlitēs Rōmānī in terrā fortiter pugnāre poterant, sed in marī pugnāre nōn bene sciēbant. Carthāginiēnsēs enim artem nāvigandī diū exercuerant et nāvēs celeriter per mare agere poterant. quōmodō Rōmānī hanc rem mūtāre possent?

Rōmānī novum tēlum invēnērunt quod "corvum" vocāvērunt. corvus avis est, et hoc tēlum nōmen āvis habuit quod ferrum acūtum in summā parte habēbat. corvus erat pōns longus quem Rōmānī in nāvibus suīs posuērunt. ubi nāvis Rōmāna prope nāvem hostium veniēbat, mīlitēs corvum in nāvem hostium dēiciēbant. ferrum acūtum in tabulās nāvis cadēbat et duās nāvēs coniungēbat. tum mīlitēs Rōmānī trāns corvum in nāvem hostium trānsīre et pugnāre poterant.

hōc modō Rōmānī proelia in marī in proelia in terrā mūtāvērunt. in proeliō prope Mylās, annō 494 AUC (260 BCE), Rōmānī corvum prīmum in bellō vērō ūsī sunt. corvō multās nāvēs Carthāginiēnsium cēpērunt. haec prīma māgna victōria Rōmāna in marī fuit. Carthāginiēnsēs, quī artem nāvigandī melius sciēbant, tamen contrā fortēs mīlitēs Rōmānōs in suīs nāvibus pugnāre nōn poterant.