Templum Mārtis Ultōris
annō 712 AUC (42 BCE), Octāviānus, quī posteā Augustus nōminātus est, contrā inimīcōs Iūliī Caesaris pugnāvit. hī inimīcī Caesarem, patrem Octāviānī, interfēcerant. ante proelium apud Philippōs, Octāviānus Mārtī, deō bellī, vōtum fēcit. prōmīsit sē templum māgnum aedificātūrum esse sī deus Rōmānīs victōriam daret.
Octāviānus inimīcōs vīcit, sed templum nōn statim aedificāvit. multīs annīs post, Augustus signa mīlitāria ā Parthīs recēpit. haec signa ab exercitū Rōmānō āmissa erant in proeliō. Augustus haec signa in templō novō pōnere voluit.
tandem annō 752 AUC (2 BCE), Augustus templum Mārtis Ultōris dēdicāvit. "Ultor" est verbum Latīnum quod significat "is quī poenam dat." Mārs Ultor igitur est "Mārs quī poenam dat." Augustus hōc nōmine Mārtem vocāvit quod deus eum adiūverat contrā inimīcōs Caesaris.
templum in Forō Augustī stābat et pulchrum erat. columnae altae ex marmore albō factae erant. intrā templum, statuae māgnae Mārtis et Veneris stābant. senātus quoque in hōc templō conveniēbat cum dē bellō cōnsultābat. iuvenēs Rōmānī hīc togam virīlem accipiēbant, quod tum mīlitēs fierī poterant.