Cultus Herculis
Rōmānī hanc fābulam dē Hercule in Ītaliā nārrābant. Herculēs, dum vaccās Gēryonīs mōnstrī ad Eurysthēum referēbat, ad Ītaliam vēnit. brevī tempore Herculēs vaccās pāscēbat, sed subitō dormiēbat. Cācus, quī erat ingēns et mōnstrōsus fīlius Vulcānī, prope habitābat. Cācus, postquam pulcherrimās vaccās spectāvit, maximē dēsīderābat. igitur octo vaccās ad spēluncam suam subdūxit.
Herculēs, postquam ē somnō excitātus est, vaccās raptās nōn invenīre poterat. vestīgia vaccārum, quae retrō ab spēluncā dūcēbant, cōnspexit. nam Cācus vaccās in spēluncam cauda trāxerat. Herculēs sine hīs vaccīs discēdere cōnstituit, sed vaccae in spēluncā mūgiēbant et aliās vocābant. Herculēs nunc dolum Cācī intellēxit et eum necāvit.
Italī, quī Cācum timēbant, Herculem laudāvērunt, et prō Hercule 'Āram Maximam' cōnstrūxērunt. circum Āram Maximam Forum Boārium erat, ubi vaccās vēndēbant et emēbant. Rōmānī virī — nōn fēminae — quotannīs Herculī dapem ad āram reddēbant. nōn licet fēminīs ad dapem adīre. nōn licet fēminīs Herculem adōrāre.
Herculēs salūtem et virtūtem et victōriam Rōmānīs dedit. igitur Rōmānī mīlitēs Herculem ad Hispāniam et Galliam et Germāniam sēcum ferēbant. imperātor Commodus ipse etiam vestēs Herculis gerēbat, et sē 'Herculem secundum' vocābat.
Text originally written by Sean Minion