(Episode 22.3.a Mission Assist HUD)

>Alexandrīae, 30 BCE<

Octāviānus et amplissimī mīlitēs discessērunt. vōbīs paenitet Salviam spectāre.

Salvia lacrimās retinet.

“domina,” dīcit Cleopātrae. “nolī id agere ut fiat mors tua!”

“nolī agere aliquid, ō filia? nolī agere ut iter fiat Rōmam? nōn in animō habeō iter facere Rōmam, cum ille puer superbus nōn in animō habeat dare optiōnem mihi. putat mē pudere Rōmam īre. sed unam rem tē necesse est discere dē mē, quamquam in tempore brevī, numquam mē pudet facēre mihi optiōnem.”

Salvia vīcta est ā lacrimīs et emittit singultum. “sciō...”

Sinistrus est tacitus, ignōtē. nunc videtur exīre paene ē aliquō somniō et dīcit, “Recentiī, vultisne rogāre dē aliquō?”

agendum: Cleopātram rogāte dē Lapide, aut praepōnite cōnsilium eī.