Recentiī in ātrium Caeciliī vēnērunt. sed ātrium nōn erat rēctum.

mūrī nōn rēctē stābant. lūx per impluvium intrāns angulōs falsōs faciēbat. umbrae in locīs errōnēīs iacēbant, sīcut pictūra ā puerō facta.

Octaviāna mūrōs spectāvit. "hī mūrī..." inquit. Bellātor quoque sēnsit. aliquid erat malum, sed nōn poterat id nōmināre.

tum Caecilius appāruit. nōn intrāvit sīcut homō ambulāns intrat. lentē appāruit, sīcut umbra in sōlem venīēns. prīmum vultus, deinde corpus, deinde vōx:

"salvēte, amīcī meī! venīte, venīte!"

Caecilius laetus erat. laetior quam Recentiī eum anteā vīderant. prope Caecilium stābat vir. vir erat nitidus, id est splendidus et lūcēns sīcut Sextus interdum lūcēbat. sed Sextī lūx erat calida. huius virī lūx erat frīgida.

"commendō vōbīs," inquit Caecilius, "Pūblium Horātium Sinistrum. est amīcus novus, vir urbānissimus, ā Rōmā ipsā."

Sinistrus rīsit. vultus eius erat amīcus sed oculī Recentiōs studiōsē spectābant.

"salvēte," inquit Sinistrus. "nōnne vōs in Trōiā vīdī?"

Caecilius rīsit. "urbānum iocum!" sed Recentiī nōn rīdēbant. Sinistrus eōs spectāns leviter subrīsit.

aliquid in corporibus Recentiōrum sē movēbat. sēnsus malus, sīcut aliquid cadēns.

 quid Recentiī agunt?