Recentiī nihil dīxērunt. silentium longum erat.

Caecilius, quī silentium numquam amābat, celeriter loquī coepit. "Sinistrus est socius meus novus, ab argentāriā Rōmānā! multa inter nōs negōtia sunt!"

Sinistrus Caecilium loquentem spectābat sīcut fēlēs avem spectāns. tum ad Recentiōs sē vertit.

"tacitī estis," inquit. "id est... rārum."

silentium nōn erat tūtum. Sinistrus, nihil aliud dīcēns, dē Caeciliō et dē argentāriā colloquēbātur. Caecilius erat laetus. Recentiī nihil novī cognōvērunt.

sed per tōtum colloquium, sēnsus ille malus manēbat. Sinistrus, dum loquēbātur, semper Recentiōs oculīs spectābat.

 perge.