in lītore, omnia erat tumultus. hominēs clāmābant, currēbant, ōrābant. nāvēs in marī fluctuābant sed ad lītus accēdere nōn poterant. ventus ā Vesūviō eās repellēbat. pumicēs nunc maiōrēs erant, nōn levēs sed gravēs, et calidī. ubi in harēnam cadēbant, strīdēbant.

per fūmum et cinērem, fīgūra vēnit.

homō nōn iuvenis, nōn sānus, nōn celer. sed ambulābat: rēctus, pertināx, quasi mortem ipsam contemneret. et in capite eius erat pulvīnus. pulvīnus, fūnibus ad caput ligātus, contrā pumicēs cadentēs.

"quid facitis, stultissimī?" homō clāmāvit, vōce quae inter tussēs veniēbat. "venīte mēcum! hīc nōn tūtum est!"

homō eōs ad partem lītoris dūxit ubi linteum magnum in harēnā positum erat. sub linteō, aliī hominēs iacēbant, omnēs cum pulvīnīs in capitibus. homō ipse in harēnam cecidit et graviter spīrābat.

"ego sum Gāius Plīnius Secundus," homō inter spīritūs dīxit. "praefectus classis Misēnātis. vēnī ut hominēs servārem. et ut Vesūvium spectārem." rīsit. rīsus in tussem trānsīvit.

Sextus Recentiōs spectāvit, oculīs magnīs. "Plīnius," mūrmūrāvit. "ille Plīnius."

Plīnius Recentiōs spectāvit. aliquid in oculīs eius mōvit. "vōs. vōs nitidī estis. vōs ad Lapidem pertinētis."

tussīvit. graviter.

"Societās... P-Pote... Potentium," Plīnius dīxit, verbīs inter spīritūs labōrantibus. "ego sciō. ego prō eīs labōrāvī. et... nōn dēbuī."

 Plīnius scit dē Societāte Potentium. sed vix spīrāre potest. quid rogātis?