nāvēs ē portū Carthāginis nāvigābant. vēla in ventō plēna erant. Troiānī — quī modo Carthāginēnsēs fierī volēbant — nunc iterum nautae erant, iterum exulēs, iterum hominēs sine terrā.

Recentiī in parte posteriōre nāvis stābant. Aenēās prope eōs stābat, sed nōn cum eīs. sōlus erat, oculōs ad Carthāginem vertēns.

Lapis in nāve erat, in mediā nāve, fūnibus ligātum. lūcēbat — sed lūx eius nunc frīgidior erat quam Carthāgine. quasi Lapis quoque sciēbat sē relīctum esse.

nauta clāmāvit: "fūmus! fūmus ā Carthāgine!"

omnēs ad partem posteriōrem cucurrērunt. et vīdērunt.

nōn sōlum fūmus — flammae. flammae ingentēs, in lītore Carthāginis, ubi aliquid magnum ārdēbat. nōn aedificium — pyra. pyra immēnsa, ex lignō et rēbus pretiōsīs.

Recentiī nōn plūra vidēre poterant. sed sciēbant.

Aenēās quoque sciēbat. vultum eius Recentiī numquam oblīvīscī poterant: nōn lacrimārum, nōn clāmōris, sed agnītiōnis. sciēbat quis in illā pyrā esset. sciēbat cūr.

et nihil dīxit. sē vertit et ad mare respexit.

undae. ventus. et post eōs, Carthāgō ārdēbat.

Sextus diū tacuerat. nunc ad Recentiōs sē vertit.

"Dīdō sē in pyrā cremāvit," Sextus quiētē dīxit. "rēbus Aenēae impositīs — armīs, vestibus, omnibus quae ille relīquerat. hoc Vergilius scrīpsit. et TSTT nōbīs poētam ostendit, nōn historiam."

Sextus paulīsper tacuit. deinde:

"sed cōgitāte dē hōc. Vergilius poēma scrīpsit prō Augustō. Augustus ultimam rēgīnam Carthāginis — Cleopatram — vīcerat. et tamen Vergilius Dīdōnem fēcit persōnam quam omnēs amārent. cūr? quid hoc dē Rōmā dīcit?"

Sextus Recentiōs respexit. "et dē Lapide — quī semper prōcēdit, et semper dolōrem post sē relinquit?"

Sextus haesitāvit. "ego nesciō. an vōs scītis?"

 Sextus rogat: quid hoc significat?