Sextus lēniter adnuit.

"fortasse rēctē dīcitis," inquit. "fāta Aenēam ad Ītaliam vocāvērunt. Aenēās fātīs pāruit. Rōma condita est. imperium crēvit. et mundus noster ex illō mōmentō nātus est."

Sextus ad mare respexit. fūmus Carthāginis iam tenuis fiēbat.

"sed Vergilius numquam dīxit fāta iūsta esse. dīxit fāta necessāria esse. hoc est rēs valdē dīversa. Aenēās fēcit quod dēbuit. sed pretium erat Dīdō. et Vergilius nōluit nōs hoc pretium oblīvīscī."

Sextus Recentiōs respexit. "memoria pretī — hoc quoque est genus sapientiae. fortasse hoc quoque est genus Lapidis."

mundus tremuit. colōrēs ēvānēscēbant. mare, nāvēs, ventus — omnia dissolvēbantur. et Recentiī iterum in vīllā Sextī stābant, in lūce ōrdināriā, cum odōre vīnī et librōrum.

Sextus pīlulam in mēnsam posuit. "satis prō hodiē," inquit. et rīsit — sed rīsus nōn plēnus erat.

 perge ad proximum mūnus.