Bellātor iterum clāmāvit: "Potentēs malī sunt! Lapidem reddite!"

Sinistrus caput mōvit. paene trīstis vidēbātur.

"audīte," Sinistrus quiētē dīxit. "quia vōs nōn audīre vultis, ego vōs audīre cōgam."

Sinistrus digitōs nōmināvit, ūnum post alterum.

"ubi Augustus Antōnium vīcit, Antōnius populāris erat. populāris quī cum rēgīnā externā sē iūnxerat. ubi senātōrēs Caesarem interfēcērunt, optimātēs erant. optimātēs quī rem pūblicam dēfendere dīcēbant. ubi Tiberius Gracchus pauperibus agrōs dare volēbat, senātōrēs eum sellīs et fustibus ad mortem cecīdērunt."

Sinistrus Recentiōs spectāvit. "erat hoc ōrdō? erat hoc bonum?"

silentium.

"et tamen, post Gracchōs, post Caesarem, post omnia bella, Augustus pācem fēcit. quōmodo? potentiam tenēns. ūnus homō. ōrdō."

Sinistrus sē ērēxit. "ambae partēs sanguinem in manibus habent. sī hoc nōn intellegitis, nihil intellegitis. cōgitāte dē hōc in viā ad Britanniam."

Sinistrus sē vertit.

 perge.