"iūrā," Recentiī dīxērunt.

et Aenēās — homō quī fāta portābat, homō quī Troiam flagrantem relīquerat, homō quī Lapidem per mare tūlerat — Dīdōnem respexit et dīxit:

"iūrō. hīc manēbō. tēcum."

Dīdō oculōs clausit. manūs Aenēae cēpit. et prō ūnō mōmentō, in lītore Carthāginis, sub caelō quod iam obscūrius fiēbat, pāx erat.

deinde caelum sē aperuit.

lūx tam fortis ut omnēs oculōs clauderent. ventus tam validus ut harēna in āēra volāret. et dē caelō — per lūcem, per ventum — fīgūra dēscendit. nōn homō. deus.

Mercurius.

ingēns, aureus, ālātus. pedes eius harēnam nōn tetigērunt. oculī eius nōn hūmānī erant — oculī quī omnēs hominēs spectābant et nūllōs vidēbant. in manū caduceum tenēbat. et ubi loquī coepit, vōx eius nōn ex ōre vēnit sed ex omnī parte caelī.

"Aenēā." ūnum verbum, et Aenēās sīcut lapis immōtus stetit. "Iuppiter tē monet. haec nōn est terra tua. hae nōn sunt fāta tua. nāvēs parā. Lapidem in nāvem pōne. ad Ītaliam nāvigā. hoc est imperium Iovis. hoc est fātum."

silentium terribile. Dīdō Aenēam spectābat. manūs eōrum — quae modo iūnctae fuerant — lēniter sē aperuērunt.

et in oculīs Aenēae Recentiī rem vīdērunt quam numquam oblīvīscī poterant: hominem quī sē ipsum claudēbat. amor ex vultū ēvānēscēbat — nōn quia amor nōn iam aderat, sed quia Aenēās eum post officium pōnēbat.

"parāte nāvēs," Aenēās dīxit. vōx sine colōre. vōx hominis quī fātīs pāret.

Dīdō nihil dīxit. sed ubi Aenēās sē vertit et ad nāvēs ambulāvit, Recentiī vīdērunt rēgīnam Carthāginis sīcut statuam stāre — immōtam, ērēctam, oculīs apertīs, lacrimīs in genīs.

ille iūrāverat. et iam discēdēbat.

Sextus vōce summissā dīxit: "Iuppiter locūtus est. in poēmate Vergiliī, hoc mōmentum proximōs mīlle annōs dēcernit. Iūnō hoc numquam ignōscet. Carthāgō numquam ignōscet Rōmae. et Vergilius volēbat nōs sentīre quam iniūstum esset."

 perge.