Recentiī nihil dīxērunt. Dīdō rēgīna erat, et haec erat terra eius. quis eī contrādīceret?

labōrātōrēs Lapidem per harēnam trahēbant. lēniter, cautē — Lapis gravis erat, et lūx eius hominēs timōre et admīrātiōne implēbat. Dīdō ante omnēs ambulābat, rēctā et rēgālī, ad locum ubi fundāmenta templī Iūnōnis posita erant.

populus Carthāginis convēnerat. nautae, fābricātōrēs, mercātōrēs, mulierēs cum līberīs — omnēs Lapidem spectābant. nēmō anteā rem tālem vīderat: lapidem quī lūcēbat, quī calōrem ēmittēbat, quī vivere vidēbātur.

Dīdō ad populum sē vertit. vōx eius clara erat et fortis.

"cīvēs Carthāginis! hodiē dī nōbīs dōnum dedērunt. Lapis hic — Lapis antīquus, Lapis potēns — in fundāmentīs templī nostrī pōnētur. Iūnō ipsa nōs prōtēget. Carthāgō erit urbs Lapidis — urbs quae omnēs urbēs superābit — urbs quae numquam cadet!"

Carthāginēnsēs clāmōre magnō respondērunt. Dīdō rīsit — rīsū victōriae et gaudī.

sed Recentiī Lapidem spectābant. lūx eius mūtābātur. cālidior erat, stabilior. sed interdum — brevissimē — lūx tremēbat. sīcut flamma in ventō. sīcut rēs quae resistit.

Aenēās quoque spectābat. nōn clāmābat cum populō. stābat bracchia compōnēns, et in vultū eius laetitia et dubitātiō certābant. Lapis in Carthāgine — hoc volēbat. Lapis in templō Iūnōnis, sub potestāte Dīdōnis — dē hōc minus certus erat.

Sextus Recentiīs lēniter dīxit: "Iūnō hoc amāret. Venus nōn amāret."

 perge.