Sinistrus, vīnum tenēns, prōcessit.

"Gaius dē potentibus timet. et meritō." vōce parvā dīxit: "hominēs potentēs in Campāniā sunt quī rēs magnās curant. et Caeciliī nostrī hospitium," inquit, Caecilium laudāns, "nōn latet eōs."

Caecilius, haec audīēns, beātus erat. "potentēs mē nōvērunt?"

"certē," inquit Sinistrus. "quis Caecilium argentārium nōn nōvit?"

sed dum Caecilius gaudet, Sinistrus oculōs ad Recentiōs vertit. vultus eius prō brevī tempore mūtātus est. nōn erat iam amīcus urbānus. erat aliquis quī sciēbat et scīre sē ostendēbat. tum vultus rediit ad fōrmam priōrem.

sēnsus ille malus iterum sē mōvit.

 perge.