Episode 6.2: Aeneas in Carthage
Recentiī ad vīllam Sextī rediērunt. Sextus in ātriō exspectābat, sīcut semper — librum legēns, vīnum bibēns, paene dormīēns.
"ā! venīstis!" Sextus clāmāvit, et librum in mēnsam posuit. "bene. tempus est prō exercitātiōne novā. hodiē ad Carthāginem ībimus — ad Aenēam et Dīdōnem. rēs magnae, rēs tristēs."
Sextus cēram ē sacculō extrāxit — cēram quae Recentiīs iam nōta erat. hanc cēram ante oculōs posuit et verba quae semper dīcēbat mūrmūrāvit.
nihil accidit.
Sextus frōntem contrāxit. cēram agitāvit. cēram in manū vertit. cēram ad lūcem tenuit.
nihil.
"hoc... nōn dēbet fierī," Sextus quiētē dīxit. vōx eius nōn iam iocōsa erat. cēram iterum iterumque temptāvit — nihil. nūlla lūx, nūllus tremor, nūlla mūtātiō.
Sextus nūntium legit et paulīsper tacuit. deinde ad tablīnum abiit. ubi rediit, pīlulam lūcentem in manū tenēbat — eius generis quam Recentiī prīmā diē accēperant.
"hae pīlulae nōn dēbent opus esse," Sextus dīxit. "cēra semper labōrat. aut — semper labōrābat." haesitāvit. "aliquid mūtātur. nesciō quid."
Recentiī pīlulam sūmpsērunt. mundus tremuit, colōrēs mūtāvērunt, et vīlla Sextī ēvānuit.
perge.
→ Next