Recentiī in nūbe stābant.

nōn in nūbe parvā, sed in nūbe immēnsā et aureā, quae suprā terram pendēbat sīcut mōns in caelō. āēr ipse lūcēbat. sub eīs — procul, sed clārē — urbs nova vidēbātur: mūrī sēmiconstructī, portus, viārum fundāmenta, hominēs quī sīcut formīcae labōrābant.

"Carthāgō," Sextus quiētē dīxit. "urbs quam Dīdō condit. nōndum perfecta — sed iam pulchra."

in nūbe proximā — tam prope ut vōcēs audīrī possent — duae fīgūrae ingentēs stābant. nōn hominēs. deae.

ūna erat Iūnō — Recentiī eam cognōvērunt. alta, sevēra, oculīs plēnīs īrae antīquae. altera erat Venus — et Recentiī intellēxērunt cūr poētae dē pulchritūdine eius scrīpsērunt. sed Venus quoque īrāta erat.

Iūnō loquēbātur, vōce quae sīcut tonitrus erat: "satis! filius tuus satis errāvit. Troiā cecidit — hoc fātum erat. sed nunc novam urbem condit cum rēgīnā meā, in terrā meā. Lapis hīc manēre dēbet. Carthāgō erit urbs Lapidis!"

Venus respondit, vōce quae sīcut mel et ferrum erat: "fīlius meus fāta habet. Iuppiter ipse dīxit: Lapis ad Ītaliam portābitur. imperium sine fīne — hoc Iuppiter prōmīsit. nōn tibi, Iūnō. Rōmae."

"Rōma!" Iūnō clāmāvit. "Rōma nōndum exstat! Carthāgō exstat — nunc, hīc, hodiē! Lapis ā Troiānīs portātus est per mare, per tempestātēs, per annōs — et nunc in terrā meā est. hīc manēbit!"

Venus nihil respondit. sōlum rīsit — rīsū quiētō et certō. et Iūnō hunc rīsum vīdit et oculī eius flammīs ārsērunt.

Sextus Recentiōs respexit. "hoc est quōmodo Vergilius dē deīs scrīpsit," quiētē dīxit. "duae deae, duae urbēs, ūnus Lapis. mementōte: TSTT nōbīs poēma ostendit, nōn historiam. sed poēma quod Rōmānīs plūs quam historia erat."

nūbēs tremuit. deae ēvānuērunt. et Recentiī dēscendēbant — per āēra, per lūcem, ad lītus Carthāginis.

 perge.