C. Plinius Caecilius Secundus, Epistulae 10.37
Plīnius, as governor of Bithynia-Pontus, writes to Trāiānus about the costly history of failed aqueduct projects at Nicomedia. He proposes a new plan, identifies practical resources at hand, and asks the emperor to send a qualified expert to ensure the work succeeds.
Tier 1
C. PLĪNIUS TRĀIĀNŌ IMPERĀTŌRĪ
domine, Nicomedēnsēs ingentem pecūniam in aquae ductum [opus quō aqua in cīvitātem dūcitur] impendērunt. sed aquae ductus nōn fīnītus est. omissus est. dēstrūctus etiam est. deinde rūrsus magnam pecūniam in alium aquae ductum impendērunt. hīc quoque omissus est. nunc novō impendiō opus est, ut aquam habeant. tantam tamen pecūniam iam frūstrā perdidērunt!
ipse ad fontem pulcherrimum pervēnī et vīdī. ex hōc fonte aquam in cīvitātem dūcere possumus, sīcut ōlim temptātum erat. arcūs igitur facere dēbēmus. arcūs enim aquam altē portāre possunt. sine arcibus aqua nōn ad omnēs partēs cīvitātis perveniet. paucissimī arcūs adhūc stant. aliī arcūs ex lapide refīcī possunt. lapidēs enim ex priōre opere adhūc adsunt. aliam partem ex lateribus facere possumus. hoc enim facilius est.
sed prīmum, domine, hoc rogō: mitte aquilegem [virum perītum quī aquās dūcere scit] aut architectum. sine perītō homine idem rūrsus accidet quod ante accidit. ego hoc ūnum dīcō: hoc opus saeculō tuō et pulchrum est et ūtile.
Tier 2
C. PLĪNIUS TRĀIĀNŌ IMPERĀTŌRĪ
in aquae ductum, domine, Nicomedēnsēs impendērunt plūs quam tria mīlia mīlium sēstertium. is tamen ductus imperfectus adhūc omissus dēstrūctusque est. rūrsus in alium ductum magnam pecūniam impendērunt. hīc quoque omissus est. nunc novō impendiō opus est, ut aquam habeant; tantam tamen pecūniam iam frūstrā perdidērunt.
ipse pervēnī ad fontem pūrissimum, ex quō aquam in cīvitātem dūcere dēbēmus, sīcut initiō temptātum erat, arcuātō opere. sine arcibus enim aqua sōlum ad partēs īnferiōrēs cīvitātis perveniet. manent adhūc paucissimī arcūs, quī ērigī possunt. aliam partem ex lateribus faciēmus. hoc enim et facilius et vīlius est.
sed prīmum necessārium est ut mittās aquilegem [eum quī aquās dūcit] aut architectum, nē rūrsus ēveniat quod accidit. ego hoc ūnum dīcō: et ūtilitās operis et pulchritūdō saeculō tuō convenit.
Epistula Ipsa
C. PLĪNIUS TRĀIĀNŌ IMPERĀTŌRĪ
in aquae ductum, domine, Nicomedēnsēs impendērunt HS |XXX| CCCXVIII, quī imperfectus adhūc omissus, dēstrūctus etiam est; rūrsus in alium ductum ērogāta sunt CC. hōc quoque relictō novō impendiō est opus, ut aquam habeant, quī tantam pecūniam malē perdidērunt.
ipse pervēnī ad fontem pūrissimum, ex quō vidētur aqua dēbēre perdūcī, sīcut initiō temptātum erat, arcuātō opere, nē tantum ad plāna cīvitātis et humilia perveniat. manent adhūc paucissimī arcūs: possunt et ērigī quīdam lapide quadrātō, quī ex superiōre opere dētrāctus est; aliqua pars, ut mihi vidētur, testāceō opere agenda erit, id enim et facilius et vīlius.
sed in prīmīs necessārium est mittī ā tē vel aquilegem vel architectum, nē rūrsus ēveniat quod accidit. ego illud ūnum affirmō, et ūtilitātem operis et pulchritūdinem saeculō tuō esse dignissimam.
Epistula Ipsa (AP Core Vocabulary)
C. PLĪNIUS TRĀIĀNŌ IMPERĀTŌRĪ
