in terrā Lydiā est puella. nōmen puellae est Arachnē. Arachnē domum parvam habet, et in domō est tēla. Arachnē tēlam amat. Arachnē lānam tangit. Arachnē fīla movet. fīla parva sunt, sed opus Arachnēs magnum et pulchrum est.

omnēs fēminae veniunt et opus spectant. "haec puella tēlam bene movet!" inquiunt. "Minerva ipsa Arachnēn docuit. Minerva est dea artis, et Arachnē fīlia Minervae est."

sed Arachnē superba est. Arachnē rīdet. "Minerva?" inquit. "Minerva mē nōn docuit. ego sōla artem meam habeō. ego sum melior quam Minerva! venī, Minerva! ego tē superō!"

fēminae timent. tum dea venit. Minerva īrāta est, sed nōn statim īram ostendit. "puella," inquit, "verba tua magna sunt. nunc labōrāmus. nunc certāmus. tū sōla es, sed ego dea sum."

Arachnē et Minerva sedent. Arachnē fīla movet, et Minerva fīla movet. tēla Minervae deōs et caelum ostendit; deī in caelō altō sedent. sed tēla Arachnēs deōs malōs ostendit: Iuppiter fēminās capit, Apollō fēminās fallit, Neptūnus fēminās petit. omnēs deī in tēlā Arachnēs malī sunt.

Minerva tēlam Arachnēs videt. tēla pulchra est, sed verba in tēlā mala sunt. dea tēlam tangit, et tēla ad terram cadit.

Minerva valdē īrāta est. "verba tua magna erant," inquit. "tū dīxistī: 'ego sum melior quam Minerva.' nunc tū parva eris. tū nōn iam puella eris. tū semper texēs." Minerva caput Arachnēs tangit. subitō Arachnē parva fit. manūs Arachnēs nōn iam manūs sunt, sed pedēs. corpus Arachnēs parvum est, et pedēs multī sunt. iam Arachnē puella nōn est. Arachnē arānea est. et Arachnē semper texit, et semper in fīlō pendet.