Sāturnus ad Ītaliam venit
in caelō habitābat deus antīquus, nōmine Sāturnus. Sāturnus erat pater multōrum deōrum. Iuppiter erat fīlius Sāturnī.
sed Iuppiter rēgnum patris cupiēbat. Iuppiter fortis erat. Iuppiter contrā patrem pugnat, et Iuppiter victor est. Sāturnus dē caelō fugit. Sāturnus ad terram venit.
Sāturnus longē errat. deinde ad Ītaliam venit. in Ītaliā erat rēx, nōmine Iānus. Iānus erat rēx bonus. Iānus duās faciēs habēbat, ūnam ante, alteram post. Iānus omnia vidēre poterat.
Iānus Sāturnum spectat. "tū es deus," inquit. "tū es hospes meus. ego et tū sumus amīcī. tū mēcum rēgnās." Sāturnus laetus est.
sed terra erat aspera. hominēs erant ferī. hominēs in silvīs habitābant. hominēs agrōs nōn colēbant. hominēs frūmentum nōn habēbant. hominēs cibum saepe nōn habēbant.
Sāturnus hominēs docet. Sāturnus agrōs ostendit. Sāturnus frūmentum dat. Sāturnus aratrum ostendit. hominēs labōrant et agrōs colunt. terra fructum dat. hominēs cibum habent. hominēs laetī sunt.
deinde Sāturnus lēgēs dat. lēgēs sunt bonae. hominēs lēgēs amant. bellum nōn est. pāx est. cibus multus est. omnēs aequī sunt. omnēs laetī sunt.
hoc tempus erat saeculum aureum. saeculum aureum erat tempus pulchrum. Sāturnus erat rēx bonus, et Iānus erat rēx bonus.
posteā Sāturnus subitō nōn vidētur. Sāturnus in terrā latet. fortasse ex hāc rē Latium nōmen accipit. Rōmānī hanc fābulam dē Sāturnō et Iānō et saeculō aureō nārrābant.