ōlim in Graeciā erat urbs pulchra. urbs nōmen nōn habēbat. in urbe erat rēx, nōmine Cecrops, et multī cīvēs. cīvēs deum cupiēbant.

duo deī urbem amābant. Minerva urbem amābat. Neptūnus quoque urbem amābat. Minerva dea sapiēns erat. Neptūnus deus maris erat. sed cīvēs ūnum deum cupiēbant, nōn duōs.

Cecrops cīvēs vocat. "ūnus deus est satis," inquit. "ūnus deus dōnum bonum dat. tum cīvēs iūdicant."

Neptūnus prīmus venit. Neptūnus altus et fortis stat. Neptūnus tridentem tollit. Neptūnus saxum pellit, et subitō aqua dē saxō venit. cīvēs aquam vident et laetī sunt. sed aqua nōn est dulcis. aqua est salsa. cīvēs aquam temptant et trīstēs sunt. aqua maris bona nōn est.

deinde Minerva venit. Minerva nōn clāmat. Minerva terram tangit, et subitō arbor crēscit. arbor est pulchra. arbor fructum dat. arbor oleum dat. arbor cibum dat. cīvēs arborem vident et laetī sunt. haec arbor est olīva.

Cecrops cīvēs spectat. "dōnum Minervae bonum est," inquit. "dōnum Neptūnī bonum nōn est. Minerva est victor."

Neptūnus īrātus est. Neptūnus ad mare redit. sed Minerva manet. urbs nōmen novum accipit. nōmen urbis est Athēnae. Athēnae sunt urbs Minervae.

hanc fābulam Graecī et Rōmānī nārrābant. hodiē in urbe Athēnārum est olīva, et hodiē cīvēs Minervam memoriā tenent.