ōlim erat rēx nōmine Acrisius. Acrisius rēgnum suum amat, sed Acrisius fīlium nōn habet. fīliam habet. fīlia Danaē vocātur, et pulcherrima est.

ūnō diē, Acrisius ad ōrāculum venit. ōrāculum verba terribilia dīcit: "Acrisī, audī! Danaē fīlium habēbit. fīlius autem tē occīdet. nepōs tuus avum suum necābit."

Acrisius haec verba audit et timet. nōn vult morī. nōn vult nepōtem. itaque cōnsilium capit: turrim aedificat, et Danaēn in turre claudit. nēmō intrāre potest. nēmō exīre potest. "ita," sēcum cōgitat Acrisius, "fīlia mea fīlium numquam habēbit. ita ego salvus erō."

sed Iuppiter in caelō sedet, et omnia videt. Iuppiter Danaēn videt et amat. sed quōmodo Iuppiter ad puellam veniet? turris alta est, et porta clausa est.

Iuppiter rīdet. Iuppiter rēx deōrum est, et omnia agere potest. itaque Iuppiter sē mūtat. Iuppiter nōn iam vir est, sed imber. sed nōn imber aquae. Iuppiter imber aureus est. per fenestram parvam in turrim cadit. Danaē mīrātur, et aurum manibus tangit, et subitō nōn sōla est.

post novem mēnsēs Danaē fīlium habet. fīlium Perseum vocat. Perseus parvus est et pulcher, et Danaē eum amat.

sed Acrisius puerum in turre audit. Acrisius īrātus est, sed etiam timet. nōn vult fīliam suam interficere, et nōn vult nepōtem in rēgnō habēre. itaque novum cōnsilium capit, cōnsilium crūdēle. arcam māgnam parat. Danaēn et Perseum in arcā claudit. tum arcam in mare iacit.

"valē, fīlia mea," inquit Acrisius. "fātum tē habet, nōn mē."

arca per undās it. Danaē fīlium tenet et trīstis est. mare māgnum est, et nox venit. sed Iuppiter nōn dormit. Iuppiter ventōs mittit, et arcam ad īnsulam parvam dūcit. īnsula Serīphus vocātur. ibi piscātor bonus, nōmine Dictys, in lītore stat. Dictys arcam videt, arcam aperit, et māter et fīlius salvī sunt.

ita Perseus in īnsulā Serīphō crēscit, longē ā turre Acrisī.