Sextus Bellātōrem spectāvit, et prīmum nihil dīxit. deinde rīsit, et rīsus eius lātior erat quam anteā. "mē rogās?" inquit. "dē Lapide rogāre poterās, dē Marcō, dē Rōmā. et tū mē rogās." Bellātor rubuit, sed oculōs ab eō nōn removit. Octāviāna prope frātrem stetit, et bracchium eius tetigit.

"imāginem Sextī vidētis, aut umbram," inquit Sextus. "nesciō. hoc tamen sciō. in Pompēiīs periī, in lītore, ubi vōs ultimum vīdī. mōns ardēbat, et cinis cadēbat, et Plīnius in harēnā iacēbat. deinde vōs abiistis, et ego nōn abiī. calor vēnit, et deinde nihil." cinerem in umerō suō spectāvit, sed eum nōn removit.

Recentiī illam noctem meminerant. mare ā lītore recesserat, et caelum ardēbat, et deinde herba ūmida sub manibus eōrum erat, et Britannia, et Sextus nōn aderat. posteā nēmō eīs dē Sextō aliquid certum dīxerat, nec Septimus nec Tertius.

"tibi valē nōn dīximus," inquit Bellātor, et vōx eius aliēna erat. "nūllum tempus erat. et posteā nesciēbāmus."

"tum tempus nōn erat," inquit Sextus. "nunc paulum est. sed nōn omnīnō abiī. interdum dormiō, et interdum vigilō. et ubi vigilō, vōs videō." deinde loca nōmināvit, ūnum post alterum, et Recentiī omnia cognōvērunt: Britanniam et caelum eius ūmidum, nāvēs in portū Alexandrīae, ātrium Potentium et probātōrem. nōn omnia vīderat, sed multa. "et laetus sum," inquit, "nōn quia semper rēctē fēcistis. quia semper iterum surrēxistis."

Octāviāna lacrimās nōn cēlāvit. Bellātor gladium dēmīsit, et nōn iterum sustulit.

"frātrēs meī vōs custōdīvērunt," inquit Sextus, "prīmum Septimus, deinde Tertius. Septimus vōbīs nōn statim crēdidit. nēminī statim crēdit, ne mihi quidem." paulum rīsit. "et Tertius..." hīc vōx eius cōnstitit, et oculī eius ad iānuam clausam iērunt. Recentiī exspectāvērunt. "Tertius fortissimus nostrōrum est," inquit tandem. "spērō eum salvum esse."

tum lūx eius iterum minor facta est, et nunc multō minor. manūs eius vix vidēbantur, et per faciem eius Recentiī iānuam clārē vidēbant. Sextus manūs suās spectāvit, et nōn timuit, sed nōn iam rīsit. Bellātor eum spectābat, et nōn ad aureum, nec ad iānuam: sōlum ad Sextum. faciem eius in memoriā tenēre volēbat, dum adhūc vidēbātur.

"satis," inquit Sextus, et vōx eius tenuior erat. "tempus nōn iam habēmus. sed aureus nōs exspectat." et lentē ad pulpitum sē vertit.

 perge.