"Sexte, audī," inquit Octāviāna, et celeriter dīcere coepit, priusquam lacrimae venīre poterant. "Tertius trāns mūrum pugnat, et Callista cum eō. Marcus ibi est, et custōdēs eius, multī. nōs per mūrum vēnimus, et mūrus post nōs sē clausit." deinde omnia nārrāvit, et digitōs movēbat, ūnum post alterum: Britanniam et Septimum, Aegyptum et Tertium et Callistam, Potentēs et probātōrem et trēs probātiōnēs, Marcum ipsum in hortō. nihil omīsit, et nihil celeriter dīxit, quia Octāviāna semper ita nārrābat. Bellātor prope eam stābat, et caput saepe movēbat, et semel nōmen addidit quod Octāviāna omīserat.

Sextus audiēbat, et oculōs ab eā nōn removēbat. ubi Octāviāna dē Septimō dīxit, paulum rīsit; ubi dē Tertiō, oculī eius ad iānuam clausam iērunt, et diū ibi mānsērunt. ubi dē Marcō dīxit, faciēs eius gravis facta est. tandem Octāviāna ad ultimum digitum vēnit. "et Sinistrus," inquit, et cōnstitit. Sextus exspectābat, et nihil dīxit.

Bellātor nōn exspectāvit. "Sinistrus, Sexte!" inquit. "Sinistrus ad mūrum vēnit! Marcus eum vocāvit, et ille..."

Sextus Bellātōrem benignē spectāvit, et exspectāvit. "et Marcus?" inquit. "Marcum ipsum vīdistis? dīc mihi dē Marcō." Recentiī inter sē spectāvērunt. Octāviāna ōs aperuit, deinde clausit, et nōmen iterum nōn dīxit.

"haec omnia ferē sciēbam," inquit Sextus. "multa vīdī. quōmodo? nesciō. sed ea ā vōbīs audīre volēbam, et nunc audīvī. dīc mihi, Octāviāna: quid dīxit Marcus?"

"dīxit Potentēs custōdēs esse," inquit Octāviāna lentē. "dīxit eōs ōrdinem servāre, quia sine ōrdine Rōma cadit."

"nōn omnīnō errat," inquit Sextus, et Bellātor ōs aperuit. Sextus manum sustulit, et Bellātor tacuit. "ōrdō bonus est, et custōdia bona. Potentēs rem vēram amant. sed errant dē eō quī eam tenēre dēbet. putant sē sōlōs dignōs esse. potentia sine sapientiā perīculōsa est." paulum rīsit. "et sapientia sine potentiā est Cicerō."

"quid hoc significat?" rogāvit Bellātor.

"rogā Cicerōnem," inquit Sextus. "aut mē, sī tempus habēmus." deinde faciēs eius iterum gravis facta est, et ad aureum in margine pulpitī spectāvit, ubi faciēs Antōniī lūcēbat. diū tacuit. Recentiī quoque aureum spectāvērunt, et gladius Bellātōris paulum tremuit. "Marcus autem nōn est stultus, et hoc eum perīculōsum facit. avus eius, Gāius Maecēnās, Lapidem quaerēbat, et post eum aliī ex familiā, et nunc Marcus. nōn ūnus homō Lapidem quaerit, sed tōta familia, per multōs annōs. et familia nōn dormit."

Octāviāna hoc audīvit, et Marcum iterum in mente vīdit, in hortō, manum apertam ad eam tendentem. avus, deinde aliī, deinde Marcus: nōn ūnus homō, sed ōrdō hominum, et omnēs idem quaerēbant. Bellātor gladium artius tenuit, et ad iānuam clausam spectāvit.

tum lūx eius paulum minor facta est. per manūs eius Recentiī nunc iānuam clārius vidēbant quam anteā, et cinis in umerīs eius pallidior erat. Sextus manūs suās spectāvit, sed nōn timuit, et rīsus eius nōn abiit. Bellātor tamen gradum ad eum fēcit, et Octāviāna hastam artius tenuit. ambō intellēxērunt, et neuter dīxit: lūx eius nōn redībat.

"multa dīcere volō," inquit Sextus. "sed tempus breve est. rogāte, amīcī. sed rogāte bene."

 quid Recentiī rogant?