Octāviāna circum pulpitum lentē iit, et sē ad alteram faciem dēmīsit. Bellātor post eam vēnit, et super umerum eius spectāvit. faciēs iuvenis tenuis erat, et nāsus longus, et oculī sevērī. nōn rīdēbat. Octāviāna litterās digitō numerāvit, sed eās nōn tetigit.

"CAESAR," lēgit. "sed nōn ille Caesar. hic est Octāviānus. Caesar eum in testāmentō fīlium fēcit, et nōmen suum eī dedit. adulēscēns erat, et nēmō eum timēbat. Antōnius eum 'puerum' vocābat."

"puerum?" inquit Bellātor, et paene rīsit. "et puer Antōnium vīcit?"

"puer omnēs vīcit," inquit Octāviāna, et digitōs movēre coepit, ūnum post alterum. "prīmum pecūniam suam mīlitibus Caesaris dedit, et mīlitēs eum amāvērunt. deinde senātum adiūvit contrā Antōnium. deinde cum Antōniō amīcitiam fēcit, contrā senātum. deinde contrā Antōnium iterum. semper aliquid novum faciēbat, sed semper ad eundem fīnem."

"ad quem fīnem?" rogāvit Bellātor.

"ad Rōmam. ad tōtam Rōmam." Octāviāna faciem sevēram iterum spectāvit. "posteā Augustus vocābātur. Rōmam multōs annōs rēxit, et pācem dedit, et ōrdinem." ad hoc verbum cōnstitit. Marcus idem verbum in hortō dīxerat: ōrdinem servāmus. et Octāviāna ipsa ōrdinem semper amāverat. ipsa rēs numerābat, et nōmina in memoriā pōnēbat, et cōnsilium ante omnia habēbat. iuvenem in aureō nimis bene intellegēbat.

Bellātor id quoque audīverat. "et Cicerō?" rogāvit. "Cicerō eum adiūvit, nōnne? contrā Antōnium?"

"adiūvit," inquit Octāviāna. "in senātū eum laudāvit, et senātōribus dīxit hunc iuvenem rem pūblicam servāre posse. sed ubi Antōnius nōmen Cicerōnis in tabulā posuit, Octāviānus nihil dīxit. nōmen ibi manēre sīvit, quia Antōnius eī tum ūtilis erat, et Cicerō nōn erat."

Bellātor faciem iuvenis spectāvit. "mihi nōn placet," inquit.

"nec mihi," inquit Octāviāna, et surrēxit. "sed eum intellegō. et hoc mihi minus placet."

tum post eōs vōx sonuit, lēnis et nōta. "vōs longē vēnistis, amīcī."

Recentiī statim sē vertērunt. prope iānuam vir stābat, et faciem Tertiī habēbat, et Bellātor laetus clāmāre voluit. sed iānua clausa erat, et Tertius trāns mūrum erat. et per hunc virum Recentiī iānuam ipsam vidēbant, et pulverem in pavīmentō post eum. lūx eius pallida erat, pallidior quam lūx Tertiī, et in umerīs eius cinis iacēbat, levis et cānus. vir Recentiōs spectābat, et rīdēbat, et nihil aliud faciēbat.

Sextus erat.

Recentiī eum nōn vīderant ex illā nocte in lītore, ubi mōns ardēbat et cinis dē caelō cadēbat. posteā nēmō eīs dē Sextō aliquid certum dīxerat, nec Septimus nec Tertius. et nunc hīc stābat, in conclāvī clausō, et per eum iānua vidēbātur. Octāviāna hastam paene dēmīsit. Bellātor ōs aperuit, et clausit, et iterum aperuit.

Sextus exspectābat. nōn properābat, et rīsus eius nōn mūtātus est.

 quid Recentiī prīmum dīcunt?