Bellātor sē ad aureum dēmīsit, et nāsus eius paene pulverem tetigit. gladius in manū eius ad pulpitum dēscendēbat, et Octāviāna eum celeriter cēpit, priusquam saxum tangere potuit. Bellātor nihil sēnsit. faciem Antōniī spectābat, et oculī eius lūcēbant.

"Marcus Antōnius," inquit. "amīcus Caesaris erat, et post Caesarem omnia habēbat. Aegyptum, et nāvēs multās, et rēgīnam. ille cum Cleopātrā in nāve aureā nāvigābat, et serpentem habēbat!"

"serpentem Cleopātra habēbat, sī fābula vēra est," inquit Octāviāna, "nōn Antōnius. sed cētera vēra sunt. post Caesarem Rōmānī mundum dīvīsērunt, et Antōnius orientem cēpit: Graeciam, Asiam, Aegyptum. in Aegyptō Cleopātram invēnit, et ibi mānsit."

"et eam amāvit," inquit Bellātor. "prō eā Rōmam relīquit. ecce faciēs eius: nōn est sevēra. vir est quī rīdet, et vīnum amat, et cēnās magnās. hominēs eum amābant, Octāviāna. mīlitēs eius prō eō pugnābant, quia eum amābant."

dum dīcēbat, Bellātor digitō in pulvere pulpitī nāvem parvam fēcit, deinde aliam, deinde multās, omnēs in ūnō ōrdine. Octāviāna nōn nāvēs spectābat, sed frātrem. Bellātor semper virōs fortēs amāverat, et virōs quī rīdēbant, et Antōnius utrumque erat. Octāviāna hoc sciēbat, et diū nihil dīxit.

"amābant," inquit tandem. "sed amor nōn satis erat. ad Actium nāvēs eius victae sunt, et ipse in Aegyptum fūgit, hūc, ad Alexandrīam. et hīc periit, et rēgīna cum eō." Bellātor nāvēs suās in pulvere spectāvit, et eās manū lentē dēlēvit. Octāviāna digitum ad litterās circum caput posuit, sed nōn tetigit. "et aliud dē eō scīmus. Cicerō contrā eum in senātū dīxit, saepe et ācriter. ubi Antōnius potentiam habuit, nōmen Cicerōnis in tabulā posuit, inter hostēs. et mīlitēs eius Cicerōnem invēnērunt."

Bellātor nōn iam rīsit. diū tacuit, et faciem in aureō iterum spectāvit. faciēs adhūc rīdēbat.

"rīdet," inquit tandem. "Cicerōnem interficī iussit, et in aureō rīdet. et ego eum laudābam." gladium ab Octāviānā recēpit, et surrēxit, et ā pulpitō gradum rettulit.

tum post eōs vōx sonuit, lēnis et nōta. "vōs longē vēnistis, amīcī."

Recentiī statim sē vertērunt. prope iānuam vir stābat, et faciem Tertiī habēbat, et Bellātor laetus clāmāre voluit. sed iānua clausa erat, et Tertius trāns mūrum erat. et per hunc virum Recentiī iānuam ipsam vidēbant, et pulverem in pavīmentō post eum. lūx eius pallida erat, pallidior quam lūx Tertiī, et in umerīs eius cinis iacēbat, levis et cānus. vir Recentiōs spectābat, et rīdēbat, et nihil aliud faciēbat.

Sextus erat.

Recentiī eum nōn vīderant ex illā nocte in lītore, ubi mōns ardēbat et cinis dē caelō cadēbat. posteā nēmō eīs dē Sextō aliquid certum dīxerat, nec Septimus nec Tertius. et nunc hīc stābat, in conclāvī clausō, et per eum iānua vidēbātur. Octāviāna hastam paene dēmīsit. Bellātor ōs aperuit, et clausit, et iterum aperuit.

Sextus exspectābat. nōn properābat, et rīsus eius nōn mūtātus est.

 quid Recentiī prīmum dīcunt?