Octāviāna ā mūrō prōcessit, et Bellātor post eam, et ambō prope Tertium cōnstitērunt. Tertius eam ā latere spectāvit, sed nihil dīxit, et gladium nōn dēmīsit. Marcus manum sustulit, et custōdēs statim cōnstitērunt. nōn īrātus erat, sed cūriōsus, et oculī eius iterum lūcēbant. "rogā," inquit. "avus meus semper dīcēbat: prīmum verba, deinde gladiī. sed rogā celeriter. custōdēs meī nōn diū exspectant."

"estne Lapis post illum mūrum?" rogāvit Octāviāna.

"nōn iam," inquit Marcus. "ōlim hīc erat, in hāc urbe. rēgīna eum habuit, Cleopātra, et Antōnius eam amābat, et Lapidem quoque cupiēbat. ad Actium prō eā pugnāvit, et prō Lapide, et omnia āmīsit. deinde Octāviānus Alexandrīam cēpit, et Antōnius periit, et rēgīna quoque. Potentēs hunc locum invēnērunt, sed post mūrum nihil erat nisi pulvis. rēgīna eum cēlāvit, crēdō. callida erat, callidior quam Antōnius, callidior quam omnēs Rōmānī."

Marcus haec dīxit lentē, et ad mūrum spectābat, nōn ad Recentiōs. manūs eius quiētae erant. post eum custōdēs gladiōs paulum dēmīsērunt, et ūnus ab ūnō pede ad alterum sē mōvit, et nēmō prōcessit. Octāviāna tamen digitōs lentē movēbat, et verba eius in memoriā pōnēbat, ūnum post alterum. Tertius custōdēs spectābat, et custōdēs Marcum spectābant et nōn pugnābant.

"tū dīcis Potentēs custōdēs esse," inquit Octāviāna. "sed custōs rem suam tenet. tū Lapidem numquam tenuistī. quid igitur custōdīs?"

Marcus rīsit, et paulum prōcessit. "bene! et tū? tū eum tenēs? nēmō eum tenet. sed quī eum quaerit, melior est quam quī nihil quaerit. Potentēs centum annōs quaerunt. vōs quot diēs?"

Bellātor nōn diū tacuit. "avus tuus Vergilium et Horātium pecūniā ēmit!" inquit. "hoc in scholā didicī. tū nūllōs poētās habēs, sed custōdēs."

"nōn ēmit," inquit Marcus, et nunc nōn rīsit. "adiūvit. hoc Rōmānī faciunt: patrōnus clientem adiuvat, et cliēns patrōnum. Vergilius et Horātius carmina scrīpsērunt, et avus meus Horātiō agrum dedit, et Augustus Rōmam habuit. sīc Rōma stat, puer. nōn gladiīs sōlum." Octāviāna Bellātōrem cubitō nōn pulsāvit, quia Bellātor rem bonam fēcerat. Marcus nunc īrātus erat, sed dīcēbat, et dum dīcēbat, custōdēs nōn vocābat. post eōs Callista ad mūrum labōrābat, et saxum sub digitīs eius iterum gemuit.

sed subitō Marcus tacuit. oculī eius nōn iam ad Octāviānam spectābant, sed post eam, et rīsit, laetus. "tandem," inquit. "ubi fuistī?"

Recentiī sē vertērunt. post eōs vir stābat, in togā albā et pūrā, et nēmō eum venientem audīverat. umbra eius in aliam partem cadēbat quam umbrae Recentiōrum. tabula in tunicā Octāviānae sonuit.

[TSTT SYSTEM MESSAGE: ERROR 1298B]

tum vēnit sēnsus ille malus, sīcut aliquid cadēns. Sinistrus Recentiōs spectāvit, et subrīsit. "Recentiī," inquit, et vōx eius benigna erat. "vōs mē ad Lapidem dūxistis. grātiās agō."

Marcus frontem contrāxit. "Sinistre, quid agis?" inquit. "cape illōs!" sed Sinistrus Marcum nōn spectāvit. Recentiōs relīquit, et ad mūrum ambulāre coepit, lentē, et custōdēs ex viā eius recēdēbant. faciēs Marcī mūtāta est, prīmum dubia, deinde pallida. "Sinistre!" clāmāvit, et nunc vōx eius īrāta erat. Sinistrus nōn respondit. ad mūrum ībat, et Marcus eum prohibēre nōn poterat.

Callista eum vīdit, virum quem numquam anteā vīderat, et surrēxit. "Octāviāna! Bellātor!" clāmāvit. "ille vir! quis est ille?"

Tertius clāmōrem eius audīvit, et ad mūrum sē vertit, sed nihil vīdit nisi Callistam et mūrum. "quis?" inquit. "et quem vocat Marcus? Prometheum? nēmō ibi est!" eō ipsō tempore custōs gladium ad eum tulit, et Tertius eum vix repulit.

Marcus inter custōdēs et mūrum stābat, et nihil faciēbat. custōdibus imperāre volēbat, et Sinistrum capere volēbat, et neutrum faciēbat. Sinistrus eī numquam pāruerat. hoc nunc tandem intellegēbat. Callista tamen nōn exspectāvit. sē ad saxum vertit, et Graecē clāmāvit, et digitōs in ultimam litteram pressit.

---

 perge.