Recentiī in hortum rediērunt, et arma eōs per hortum trahēbant. columna inclīnāta adhūc ad mūrum inclīnābat, et umbra eius in aliam partem cadēbat. ante mūrum plānum Octāviāna cōnstitit, et circumspexit: iānuae ā sinistrā et ā dextrā, hortus in mediō, columnae circum hortum. "in domō Rōmānā hīc tablīnum est," inquit lentē. "in vīllā Marcī quoque hīc erat. sed hīc nūlla iānua est."

Bellātor gladium ad mūrum tulit, et gladius in manū eius tremuit. tum saxum gemuit. in mediō mūrō līnea appāruit, ā summō ad īmum, et mūrus in latus sē mōvit, lentē et cum sonō gravī. āēr frīgidus per līneam vēnit, et faciēs Recentiōrum tetigit. post mūrum via obscūra erat, et in extrēmā viā iānua magna stābat, ex aere facta.

sed mūrus subitō cōnstitit. spatium nōn lātius erat quam bracchium. Bellātor umerum in spatium posuit, deinde caput, sed nōn plūs: corpus eius nōn trānsībat, et mox caput quoque retrāxit. Octāviāna hastam in spatium posuit, et Bellātor mūrum tōtō corpore pressit, sed mūrus nōn iterum sē mōvit. prope spatium multae litterae in saxō erant, Graecae et parvae, et Octāviāna eās legere nōn potuit.

tum tabula in tunicā Octāviānae iterum sonuit, et nōn semel.

[TSTT SYSTEM MESSAGE: ERROR 1298B]

[TSTT SYST3M: ERR0R 1298B. ERR0R 1298B.]

umbrae columnārum nunc omnēs in aliam partem cadēbant, et lūx in hortō minor facta est. tum vēnit sēnsus ille malus, sīcut aliquid cadēns. Octāviāna gradum ā mūrō rettulit, et Bellātor gladium nōn dēmīsit.

"nōlīte timēre," inquit vōx post eōs. "ille mūrus numquam sē aperit. hodiē tamen sē mōvit. hoc mīrum est."

Recentiī sē vertērunt. ex iānuā larāriī, ubi fūmus exībat, senex exiit, in togā, et duo custōdēs post eum veniēbant, gladiōs tenentēs. senex manum sustulit, et custōdēs statim cōnstitērunt. nōn īrātus erat. Recentiōs spectābat, et oculī eius cūriōsī erant.

"Marcus!" inquit Bellātor, et gladium ante sē tenuit. "Marcus Maecēnās!"

Octāviāna nihil dīxit, sed eum statim cognōvit: senex ā Pompēiīs, quī Tiberium in arbore quaerēbat. faciēs eius eadem erat, sed nunc nōn clāmābat.

"ita vērō," inquit Marcus, et lentē prōcessit. "Octāviāna, Bellātor. nōmina vestra iam diū sciō. et tū, Octāviāna, mihi ōlim rēs falsās dē puerō in arbore dīxistī. tum tē rīdiculam vocāvī. errāvī." paulum rīsit, sed nōn diū.

Marcus ad mūrum spectāvit, et deinde ad arma Recentiōrum. "trēs probātiōnēs vīcistis," inquit. "paucī eās vincunt. avus meus, Gāius Maecēnās, amīcus Augustī erat, et Augustus sine eō Rōmam regere nōn poterat. avus meus hoc intellēxit, et Caesar quoque sciēbat potentiam esse necessāriam. Potentēs nōn sunt tyrannī. custōdēs sumus. ōrdinem servāmus, quia sine ōrdine Rōma cadit."

Bellātor ad Octāviānam spectāvit, sed ea Marcum spectābat. Marcus iterum prōcessit, et nunc prope eōs stābat. oculī eius ad bracchia eōrum dēscendērunt, ubi signum erat.

"signum vestrum videō," inquit. "aliquis vōs iam signāvit, et nunc inter nōs estis, sīve vultis sīve nōn vultis. in tabulīs nostrīs omnis homō ūnum verbum habet: ūtilis, aut perīculōsus. quod verbum vōbīs dabō? hoc nōndum sciō."

deinde manum ad mūrum tetendit. "Lapidem quaeritis. et nōs eum quaerimus, multōs annōs. ille mūrus vōbīs nōn cēdit, sed mihi cēdet. venīte mēcum, et eum vōbīs aperiam, et Lapidem simul quaerēmus."

custōdēs post eum immōtī stābant. fūmus ex iānuā larāriī lentē exībat, et tabula in tunicā Octāviānae iam tacēbat.

 quid Recentiī Marcō respondent?