cella parva erat et calida, quia lucerna in eā ardēbat. in mediō mēnsa stābat, et prope eam sella. in mēnsā volūmen apertum iacēbat, et calamus, et vās parvum ātrāmentī. nūllae tabulae hīc erant, nūllae fōrmae: sōla mēnsa, et lucerna, et volūmen. Octāviāna ad mēnsam iit, et Bellātor post eam, et ambō volūmen spectāvērunt.

litterae Latīnae erant, ātrae et parvae, et Octāviāna eās lentē lēgit. subitō oculī eius lūcēbant. "hoc est Cicerō," inquit. "ōrātiō eius contrā Marcum Antōnium! Cicerō hās ōrātiōnēs Philippicās vocābat, quia ōlim Dēmosthenēs Athēnīs contrā Philippum, rēgem Macedonum, ita dīxerat."

Bellātor digitum in volūmen posuit, ubi ultima verba erant, et digitus eius statim āter factus est. "ātrāmentum nōndum siccum est!" inquit, et digitum ad tunicam pressit. sed ātrāmentum in digitō mānsit, et nunc in tunicā quoque erat. Octāviāna eum spectāvit, et nihil dīxit.

"aliquis hoc nūper scrībēbat," inquit Bellātor. "sed cūr? Cicerō periit, et ōrātiōnēs eius iam omnēs habent."

Octāviāna nōn respondit. digitum per līneās dūxit, et ūnam lēgit, et vōx eius minor facta est: "rem pūblicam iuvenis dēfendī. senex eam nōn relinquam." deinde: "ōlim, ubi iuvenis erat, Cicerō Rōmam servāvit. et senex eam iterum servāre volēbat, contrā Antōnium et arma eius."

sed prope verba Cicerōnis aliae litterae erant, ab aliā manū scrīptae, maiōrēs et celeriōrēs. Octāviāna eās quoque lēgit:

Cicerō vēritātem dīxit. et periit.

"quis hoc scrīpsit?" rogāvit Bellātor. Octāviāna digitum ad haec verba posuit. et subitō lucerna nōn iam ardēbat. cella abiit, et mēnsa, et volūmen, et Recentiī nōn iam in Aegyptō erant.

[TSTT SYSTEM MESSAGE: ARCHIVE PLAYBACK. OBSERVE ONLY.]

Rōma, Italia, 710 AUC (44 BCE)

Recentiī in magnā aulā stābant, inter multōs senātōrēs in togīs albīs. nēmō eōs vīdit. in mediō vir senex stābat, et omnēs eum spectābant. vōx eius nōn magna erat, sed clāra, et per tōtam aulam ībat. "Cicerō," inquit Octāviāna, sed vōx eius parva erat, et nēmō eam audīvit.

"Marcus Antōnius hostis est," inquit Cicerō, et manum sustulit. "arma contrā rem pūblicam portat, et vōs tacētis. nōlīte tacēre, patrēs cōnscrīptī! lībertās nostra in perīculō est."

senātōrēs audientēs nihil dīxērunt. paucī caput mōvērunt, sed multī oculōs dēmīsērunt, et ūnus ad iānuam spectāvit. Cicerō tamen nōn tacuit.

Via prope Formiās, Italia, 711 AUC (43 BCE)

nunc via erat, et arborēs, et mare nōn longē. servī lectīcam per viam portābant, et celeriter ībant. in lectīcā erat īdem senex, sed nunc nihil dīcēbat. post eōs mīlitēs currentēs vēnērunt, et gladiī eōrum in manibus erant.

servī cōnstitērunt, et lectīcam dēposuērunt. Cicerō mīlitēs spectāvit, et nōn fūgit. caput ē lectīcā extendit, et exspectāvit. ūnus mīles ad eum accessit. Octāviāna oculōs clausit. Bellātor nōn clausit.

deinde nihil.

[TSTT SYSTEM MESSAGE: PLAYBACK ENDED.]

Recentiī iterum ad mēnsam stābant. lucerna eadem ardēbat, et volūmen apertum iacēbat. manus Bellātōris in mēnsā tremēbat, et digitus eius adhūc āter erat. Octāviāna digitum ā verbīs nōn remōverat.

"cūr nōn fūgit?" inquit Bellātor tandem, et vōx eius aliēna erat. "servī eum portābant. mare prope erat. cūr nōn fūgit?"

"fūgerat," inquit Octāviāna lentē, "sed nimis diū. nōmen eius in tabulā erat, inter multa nōmina, et Antōnius id ibi posuit. quī in illā tabulā erat, nusquam tūtus erat."

Bellātor verba alterīus manūs iterum spectāvit, et ea sine sonō lēgit. "Cicerō vēritātem dīxit," inquit. "et periit. ergō vēritās eum interfēcit?"

"hoc vērum est," inquit Octāviāna, et digitum tandem ā verbīs remōvit. "sed estne tōtum? nesciō."

tum hasta in manū eius calida facta est, et Octāviāna eam paene dēmīsit. gladius quoque Bellātōris calēbat, et paulum tremēbat, et Bellātor eum ambābus manibus cēpit. arma nōn ad volūmen trahēbant, nec ad lucernam, sed ad iānuam, et ultrā hortum ad mūrum plānum in parte adversā.

"gladius mē trahit," inquit Bellātor, et vōx eius iterum sua erat. "ad illum mūrum, Octāviāna!"

"et hasta mē," inquit Octāviāna. lucernam ardentem semel spectāvit, deinde ā mēnsā sē vertit. "ad mūrum sine iānuā. eāmus."

 perge.