nunc Bellātor in rōstrīs stābat, et Octāviāna in harēnā. in tabellā eius ūnum nōmen manēbat, et hoc nōmen Octāviānae magis placēbat quam frātrī. probātor ad rōstra accessit, et vōx eius lentior erat. "postrēmō," inquit, "dēfende Mārcum Tullium Cicerōnem."

Bellātor tabellam spectāvit, et deinde sorōrem. "Cicerō!" inquit. "ille ōrātor māximus erat, et..."

"nōlī 'ōrātor māximus' dīcere," inquit probātor. "ōrātiō sōla nōn est potentia. quid Cicerō fēcit, Bellātor?"

Bellātor rem prīmam invēnit, quia dē perīculō erat. Cicerō cōnsul erat, et Catilīna cum amīcīs suīs urbem incendere et cōnsulēs interficere volēbat. Cicerō nūllum exercitum habēbat, sed epistulās coniūrātōrum invēnit, et in senātū contrā Catilīnam dīxit, et Catilīna ex urbe fūgit. "sōlā vōce suā rem pūblicam servāvit!" inquit Bellātor, et manū rōstra pulsāvit.

"et coniūrātōrēs?" rogāvit probātor.

Octāviāna ex harēnā respondit, quia hoc quoque vērum erat. Cicerō quīnque coniūrātōrēs sine iūdiciō interficī iusserat, et posteā ob hanc rem ex urbe expulsus est. Bellātor diū tacuit. deinde manūs suās in rōstra lentē posuit, et ita stetit. "post Caesarem," inquit, "Cicerō contrā Antōnium dīxit. multīs ōrātiōnibus et dūrīs. Antōnius eum interfēcit, et caput et manūs eius in rōstrīs in forō posuit. Cicerō nōn tacuit. hoc est pretium lībertātis."

peristȳlum tōtum tacēbat, et lucernae ad pedēs columnārum ardēbant. probātor Caesarem ipse paucīs verbīs dēfendit, quia Octāviāna eum hodiē nōn dēfendēbat. Caesar Rōmam maiōrem fēcerat: multī quī hodiē Rōmānī sunt, propter Caesarem Rōmānī sunt. tum probātor manum sustulit, et vōx eius gravis erat. "ecce: Caesar et Cicerō. gladius et vōx. uterque potentiam habuit. neuter rem pūblicam servāre potuit."

deinde probātor tabellam suam dēmīsit. "certāmen fīnītum est," inquit. Bellātor manūs ā rōstrīs nōn statim sustulit. tandem dēscendit, et Octāviāna eum exspectābat. nēmō eōrum aliquid dīxit.

 perge.