"Hannibal Carthāginem vīcit!" inquit Bellātor magnā vōce. nōmen per ātrium ībat, et ā saxō rediit, et iterum rediit. in mediā domō Rōmānā nōmen hostis sonābat, et Octāviāna oculōs clausit.

prīmum nihil accidit. deinde vōx rīsit, breviter et nōn male, et rīsus per ātrium ībat. "Hannibalem? mīrābile respōnsum!" inquit vōx. "hostem Rōmae nōminās, Bellātor. bene. sed ille prō Carthāgine pugnābat, nōn contrā eam. cūr Hannibal Carthāginem vīcit?"

Bellātor ōs aperuit, deinde iterum clausit. nōmen habēbat, sed causās nōn habēbat, et hoc nunc intellēxit. ad sorōrem sē vertit, et Octāviāna spīritum longum dūxit. Hannibalem nōn ēlēgerat, et frātrem nōn statim adiūvit.

tandem Bellātor dē Cannīs dīxit. ambō campum vīderant, et aciem Rōmānam, et fīnem diēī. post Cannās tamen Rōma nōn cecidit, et Bellātor hoc nunc invēnit. "Rōma mūtāta est!" inquit. "Hannibal Rōmam fortiōrem fēcit."

"aut," inquit Octāviāna, et invīta prōcessit, "Carthāgō Hannibalem nōn adiūvit." post Cannās Hannibal mīlitēs novōs ā Carthāgine petīverat, sed senātus Poenōrum paucōs mīserat. Octāviāna hoc in librīs lēgerat, et nunc frātrī dīxit, quamquam nōn laeta.

"ecce duae viae," inquit vōx, et nunc paene laeta erat. "Rōma, quam ille mūtāvit, aut Carthāgō, quae illum nōn adiūvit. hanc viam aut illam ēligite."

 quam viam Recentiī ēligunt?