"Lapis!" inquit Bellātor. "Lapis est nōmen tuum. hoc facile erat."

vōx rīsit, et rīsus per saxa ībat, nōn malus. "rīdeō iterum," inquit. "Lapis rēs est. ego nōn sum rēs. nōmen reī nōn est nōmen meum. iterum respondēte."

tenebrae manēbant, et frīgidae, et lūx nūlla vēnit. Bellātor in gradū cōnsēdit, et gradus sub eō frīgidus erat. Octāviāna verba vōcis in memoriā iterum audīvit: 'putāsne mē Lapidem? rīdeō!' respōnsum ibi fuerat, in verbīs ipsīs, et frāter id nōn audīverat. aut audīverat, et nōn crēdiderat.

"audīvī," inquit Bellātor in tenebrīs, quamquam soror nihil dīxerat. "sed nōn crēdidī."

 quid nunc Recentiī vōcī respondent?