Octāviāna oculōs clausit, quamquam in tenebrīs nihil vidēbat. "memoria est nōmen tuum," inquit.

nihil accidit. diū nihil accidit, et Bellātor spīritum longum dūxit, et iterum. tum vōx respondit, et lentius quam anteā. "memoria," inquit. "hoc nōn exspectābam. quī meminit, nōn perdit. bene dīxistī."

hoc semel dīxit, et vōx eius nōn eadem erat. Bellātor sorōrem in tenebrīs quaerēbat. "quid fēcistī?" inquit. Octāviāna nesciēbat.

tum lūx ab īmīs gradibus surrēxit. ignis nōn erat, nec rubra erat, sed alba et quiēta, et nōn movēbātur. nunc gradūs vidēbant, et mūrōs, et Tertium post sē, in eōdem gradū ubi anteā fuerat. in īmō gradū mūrus erat, sine iānuā. et mūrus sē movēre coepit.

 perge ad proximum mūnus.