Octāviāna manum in mūrō posuit. "mōs maiōrum est nōmen tuum," inquit lentē.

vōx statim respondit, et nunc laeta erat. "ita. mōs maiōrum. quod semper fuit, semper erit. Rōma manet, quia Rōmānī maiōrum suōrum meminērunt. et in hōc locō omnēs meminērunt."

Octāviāna manum ā mūrō nōn sustulit. vōx 'in hōc locō' dīxerat, et nōn 'Rōmae.'

tum lūx ab īmīs gradibus surrēxit. ignis nōn erat, nec rubra erat, sed alba et quiēta, et nōn movēbātur. nunc gradūs vidēbant, et mūrōs, et Tertium post sē, in eōdem gradū ubi anteā fuerat. in īmō gradū mūrus erat, sine iānuā. et mūrus sē movēre coepit.

 perge ad proximum mūnus.