Episode 12.2: Proelium Cannārum
"nōn exībit," inquit Bellātor, et pulverem ē genibus abstulit. "Paullus legiōnēs suās nōn relinquet. nōn ille."
tribūnus senex prope eōs stābat, et scūtum eius frāctum erat. Bellātōrem spectāvit, deinde Paullum. "vērum dīcis, puer," inquit, et vōx eius quiēta erat. "numquam relinquet legiōnēs. Varrō fortasse. Paullus numquam."
ab utrāque parte campī Recentiī circulum iam vidēre poterant. Paullus adhūc stābat et mandāta dabat, et mīlitēs eum audiēbant, quamquam paucī iam aliquid facere poterant.
circulus iam paene clausus erat. Āfrī ab utrāque parte legiōnēs premēbant, et post legiōnēs equitēs Poenōrum erant. Paullus in saxō sedēbat, quia stāre iam nōn poterat. sanguis in vultū eius erat, et in tunicā, et mīlitēs circum eum stābant et scūta super eum tenēbant.
tum tribūnus iuvenis in equō per turbam vēnit. nōmen eius erat Gnaeus Lentulus. Paullum in saxō vīdit, et statim dē equō dēscendit. "cōnsul!" inquit. "cape equum meum. adhūc via est ad flūmen, sed nōn diū."
Paullus equum spectāvit. deinde hominēs circum sē spectāvit: mīlitēs, et centuriōnēs, et vulnerātōs in terrā, et nēmō eōrum equum habēbat. deinde Lentulum spectāvit. sonus proeliī iam aliud erat: nōn clāmor longinquus, sed propinquus, et dēnsus, et ubīque.
quid Paullus agit?
Option A: Bellātor putat: "equum capiet. cōnsul vīvus Rōmae plūs valet quam cōnsul mortuus."
Option B: Octāviāna putat: "equum nōn capiet. hōs hominēs relinquere nōn potest, et hoc scit."