Recentiī Varrōnem quaerēbant. ad sinistram iērunt, ubi equus eius albus steterat, sed ibi nēmō erat praeter equōs sine equitibus et hominēs in terrā. signa nōn iam super capita stābant. multa in pulvere iacēbant, et nēmō ea sustulit. nūllae tubae sonābant.

tum tribūnus sine equō ad eōs cucurrit, et galeam in manū tenēbat. "cōnsul abiit!" clāmāvit. "Varrō cum equitibus fūgit! iam longē abest!" mīlitēs circum eum haec verba audīvērunt. "cōnsul fūgit?" rogāvit ūnus, et alius, et deinde multī, et verba per mīlitēs ībant, ab ūnō ad alterum, per tōtum exercitum.

"Varrō vīvet," inquit Octāviāna lentē. "Rōmam redībit, et senātus eī grātiās aget, quia dē rē pūblicā nōn dēspērāvit."

"grātiās?" inquit Bellātor, et ad locum vacuum spectāvit, ubi Varrō steterat. "quia fūgit?"

Octāviāna nōn respondit. nūllum signum iam venīre poterat, et nēmō retrō īre poterat. circulus clausus erat.

circulus iam parvus est. Recentiī in terrā iacent. quandō cecidērunt? neuter scit. prīmum sonus ubīque est: ferrum, et clāmōrēs, et equī. deinde sonus abit, et omnia propinqua sunt et clāra: pulvis in ōre, manus Octāviānae in bracchiō Bellātōris, scūtum frāctum prope caput.

super eōs mīles stat. galeam Rōmānam gerit, sed Rōmānus nōn est. barba eius pulvere plēna est, et hastam super caput tenet.

tum Octāviāna caelum videt. caelum magnum est et caeruleum, et nūlla nūbēs in eō est. hodiē māne octōgintā mīlia Rōmānōrum sub hōc caelō stābant. Octāviāna eōs numerāverat. nunc nēmō numerat.

hasta dēscendere incipit.

et manet. nihil movētur: nec mīles, nec hasta, nec pulvis in āere. sōl in caelō stat, et nōn ardet.

deinde omnia ātra sunt.

 perge ad proximum mūnus.