Episode 12.2: Proelium Cannārum
Bellātor prīmus surrēxit, et Octāviāna post eum, sed nōn laeta. Callista oculōs ā chartā sustulit et eōs spectāvit, sed nihil dīxit et eōs nōn prohibuit. Recentiī per iānuam in porticum lentē exiērunt. porticus longa erat et obscūra, et in fīne eius lūx viae et gradūs Mūsaeī erant.
Bellātor pedēs lēniter pōnere temptābat, et bene faciēbat, paene ad mediam porticum. ibi sella ad mūrum stābat, et Bellātor eam nōn vīdit. pēs eius sellam tetigit, et sella in lapidēs cecidit, et sonus magnus per tōtam porticum iit. Octāviāna oculōs clausit.
in fīne porticūs Tertius cōnstitit et sē vertit. nōn ad eōs vēnit, et nōn properāvit. ibi stābat, et arcam sub bracchiō tenēbat, et post eum in gradibus vōcēs adhūc clāmābant.
"dīxī vōs manēre," inquit Tertius. vōx eius nōn magna erat, sed per tōtam porticum vēnit.
Bellātor ōs aperuit. "Tiberius amīcus noster est," inquit. "sī nōs videt, fortasse illōs virōs dīmittit, et..."
"sī Tiberius vōs videt," inquit Tertius, "illī virī quoque vōs vident. et Tiberius eōs dīmittere nōn potest."
Tertius nihil plūs dīxit. nec manum mōvit nec gradum fēcit, sed exspectābat, et oculī eius in Bellātōre manēbant. tandem Bellātor gradum rettulit, deinde alterum. Octāviāna sellam sustulit et ad mūrum rēctam posuit. ubi Recentiī ad iānuam cubiculī rediērunt et respexērunt, Tertius iam abierat, et in fīne porticūs nēmō erat.
in cubiculō Callista nōn sē mōverat, et stilus eius iterum in chartā ībat. "Tertius rem bis nōn dīcit," inquit, nec oculōs sustulit. "vōbīs bis dīxit. hoc numquam anteā vīdī."
deinde stilum dēposuit et surrēxit, et volūmina sua sub bracchiō collēgit. "opus meum in aliō cubiculō mē exspectat," inquit. "manēte hīc. Tertius vōs hīc quaeret." per iānuam exiit, et Recentiī sōlī erant. Bellātor sēdit et nihil dīxit, et sella eius hōc tempore nōn cecidit. Octāviāna quoque sēdit, et ambō iānuam spectābant.
perge.
→ Next