Recentiī mānsērunt. Bellātor iterum sēdit, sed nōn quiētus: pedēs eius sub mēnsā semper movēbantur, et digitī in mēnsā. Octāviāna fragmentum Graecum ad sē trāxit et legere temptāvit, sed oculī eius ad iānuam semper redībant. Callista ad opus suum redierat, et stilus eius in chartā lentē ībat, et nihil dīxit.

prīmum vōcēs ā gradibus veniēbant: vōx Tiberiī, et vōcēs virōrum, et tandem vōx Tertiī, quiēta et plāna. Recentiī verba nōn audiēbant, sed sonum sōlum. deinde vōcēs cessāvērunt. silentium longum erat, et per fenestram sōlum sonī viae veniēbant: asinus, et mercātor, et clāmor puerōrum.

"Tertius cum eīs loquēbātur," inquit Octāviāna, et fragmentum dēposuit. "et nunc nēmō loquitur. aut abiērunt, aut aliquid aliud agunt."

"aut Tertius eōs vīcit," inquit Bellātor, et paene rīsit. "sōlus. cum arcā."

deinde vōx Tiberiī iterum vēnit, sed nunc longius, nōn ā gradibus sed ā viā. vōx eius alta erat et celeris, et ūnus ex virīs eī breviter respondit. Tiberius tacuit. post haec nihil audiēbant, nec vōcem Tiberiī nec vōcem Tertiī, et gradūs Tertiī in porticū nōn sonābant.

Bellātor ad fenestram īre coepit, sed Octāviāna manum in bracchiō eius posuit, in eōdem locō ubi manus Tertiī fuerat. Bellātor iterum sēdit. "Tiberius abit," inquit, "et nōs eum nōn vīdimus. post Pompeiōs, post omnia, et eum nōn vīdimus!"

"Tertius semper redit," inquit Callista, nec oculōs ā chartā sustulit. "sērō, sed redit. hoc multōs annōs vīdī."

sōl in fenestrā iam paene abierat, et diēs ad fīnem veniēbat. tum Callista stilum dēposuit et surrēxit, et volūmina sua sub bracchiō collēgit. "opus meum in aliō cubiculō mē exspectat," inquit, "et diēs brevis est. manēte hīc. Tertius vōs hīc quaeret." deinde per iānuam exiit, et gradūs eius in porticū mox nōn iam audiēbantur. Recentiī sōlī in cubiculō erant, et Tertius nōn redierat.

 perge.