Recentiī cum Tertiō viam lātam trānsiērunt et gradūs ascendērunt. sed ad portam nōn senex fessus sedēbat. iuvenis stābat, et cēram in manū tenēbat, et stilum. vestis eius pūra erat, et oculī eius omnēs hominēs in gradibus spectābant, ūnum post alterum.

Octāviāna prīma ad eum iit. Tertius post eam stābat et bracchia iūnxit, et nihil dīxit. hoc nunc mūnus eius nōn erat. Octāviāna verba Graeca prīmum in animō collēgit, deinde loquī coepit, lentē sed rēctē.

"salvē," inquit. "nōs litterās amāmus. librōs Mūsaeī legere volumus, et virōs doctōs audīre. nihil aliud petimus, et nihil aliud habēmus."

custōs nōn rīsit. "omnēs hoc dīcunt," inquit. "quis vir doctus prō vōbīs dīcit? quis intus vōs nōvit? nōmen dā mihi."

"nēmō intus nōs nōvit," inquit Octāviāna. "sed vērum dīcimus. ego Graecē legō, et frāter meus..."

"ego quoque legere possum," inquit Bellātor Latīnē, et rēctus stetit. "et bene!"

custōs eum breviter spectāvit, deinde iterum Octāviānam. "legere omnēs possunt," inquit, Latīnē nunc. "hīc nēmō sine nōmine intrat. hoc ego nōn statuī. post ignem nēmō sine nōmine intrat."

Octāviāna intellēxit. petītiō eius vēra erat, sed vacua erat, quia nōmen nōn habēbat. rēs nōn erat dē vērō; rēs erat dē nōmine. custōs stilum super cēram tenēbat et exspectābat, et spēs Octāviānae minor erat quam paulō ante. post eam Tertius nihil dīxit, et bracchia nōn solvit.

 quid Recentiī agunt?