Bellātor inter iuvenem et servōs stetit et bracchia iterum lāta tetendit. iuvenis cōnstitit, et servī quoque cōnstitērunt, et Bellātor rīsit. sed servī nōn per eum iērunt. circum eum iērunt, alter ad dextram, alter ad sinistram, et iuvenis post eum. pugna nōn cessāvit; pugna sōlum locum mūtāvit, et Bellātor iam nōn in mediā pugnā stābat: pugna circum eum erat.

deinde aliquis eum ā latere pepulit, et Bellātor duōs gradūs ad columnam cecidit. Octāviāna eum ibi invēnit. ā columnā omnia vidēre poterant, quia nēmō eōs spectābat.

servus prior iuvenem iterum pepulit, sed nōn magnō impetū, et nēmō prope eum hoc vīdit. deinde ille servus manūs ad caelum sustulit et magnā vōce clāmāvit, et multī ad eum sē vertērunt. iuvenis manūs adhūc dēmissās habēbat, sed nunc omnēs eum spectābant.

"ille servus prīmus pepulit," inquit Octāviāna. "et nunc clāmat: 'ille mē pepulit!' ego eum vīdī."

Bellātor nōn respondit. aliud spectābat. in angulō forī vir sedēbat, et nihil clāmābat, et nēmō eum spectābat. dum omnēs ad pugnam spectant, ille pecūniam ē terrā tollēbat et in vestem suam pōnēbat, et iterum, et iterum.

"ille nōn pugnat," inquit Bellātor, et digitum ad eum tetendit. "ille colligit. ille pugnam longam vult."

per tōtum forum turba sē mūtābat. fēminae cum puerīs discēdēbant, et mercātōrēs tabernās suās claudēbant. sed iuvenēs aliī ex aliīs viīs veniēbant, et manūs clausās habēbant, et nēmō eōrum mercātōrem aut senem cognōscēbat. pugna iam nōn erat illōrum duōrum hominum. pugna turbae erat.

Bellātor haec omnia vīdit, et hoc eī nōn placuit. "nēmō eam fīnīre vult," inquit. "nēmō. sōlum ego."

tum post eōs aliquid frāctum est. sonus magnus fuit, et vitrum in viā iacēbat, et clāmor maior surrēxit.

 quid Bellātor agit?